فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٦ - سوم - مال هبه قابل قبض باشد

مُكرَه باشد و يا از افرادى باشد كه قصد از آنها محقق نمى‌شود- مانند مست، غافل، خوابيده و بيهوش- هبه باطل است؛ مگر پس از رفع اكراه هبه را قبول كند؛ بلكه احوط راجح آن است كه واهب و مو هوبٌ‌له به آن عقد بسنده ننموده و آن را تجديد كنند.

پنجم- اهليّت تملك بر مال مو هوبه داشته باشد:

٢٩- دريافت كننده هبه بايد اهليّت تملك مال مو هوبه را داشته باشد و شرعاً بتواند مالك آن بشود، پس هبه قرآن كريم به كافر و هبه شكار به كسى كه احرام عمره يا حج بسته جائز نيست.

دسته سوم- شروط مربوط به مو هوب:

٣٠- شروط مربوط به مو هوب- مال مورد بخشش- عبارتند از: ١- قابل بخشش بودن مال، ٢- مال هبه عين باشد، ٣- مال هبه قابل قبض باشد.

اول- قابل بخشش بودن مال:

٣١- مال مورد هبه بايد قابل بخشش باشد، پس هبه كتاب‌هاى گمراه كننده و چيزهايى كه منفعت حلال ندارند و ماده آنها هم بى‌ارزش است مانند بعضى ابزار لهو و لعب و ...، جائز نيست.

دوم- مال هبه عين باشد:

٣٢- مال مو هوب بايد عين باشد و هبه منفعت صحيح نيست.

سوم- مال هبه قابل قبض باشد:

٣٣- يكى از شرائط مربوط به هبه قبض است و قبض در هبه، يعنى لازم است كه مو هوبٌ‌له علاوه بر پذيرش هبه، مال را هم تحويل بگيرد؛ و بنابر احوط دريافت بايد با اذن بخشش‌كننده انجام گيرد و تا هنگامى كه مالك آن را تحويل ندهد، مو هوبٌ‌له مالك آن نمى‌شود.

٣٤- طلبكار مى‌تواند طلب خود را به بدهكار ببخشد و ذمّه مديون پس از بخشش برى‌ء مى‌شود؛ و بنابر اقوى جائز است انسان دينى را كه طلب دارد به بدهكار خود هبه‌