فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٠ - احكام مربوط به كفالت

احكام مربوط به كفالت‌

١٦- بنابر احوط در صحّت كفالت تنجّز شرط است؛ و اگر كفالت معلق بر شرط يا صفت مترقّب الحصول شود، همانند سائر عقود لازمه نظير ضمان و حواله باطل مى‌گردد، پس اگر كفيل مثلًا به مكفولٌ‌له بگويد چنانچه فلان شخص يا فلان قافله از سفر بيايد، من كفيل فلان بدهكار تو مى‌باشم، كفالت باطل است.

١٧- عقد كفالت لازم است و فسخ آن جائز نيست؛ مگر به إقاله،[١] لكن شرط خيار[٢] در كفالت براى هر يك از كفيل و مكفولٌ‌له در مدّت معيّنى اشكال ندارد.

١٨- اگر كفيل در عقد كفالت بگويد چنانچه مكفول را تا فلان زمان حاضر كنم بر من باشد كه فلان قدر مال براى امر خيرى بپردازم- كه اينجا شرط خارج صيغه عقد واقع شده است- اگر خلاف گفته خود عمل كند، پرداخت آن مال بر او واجب نيست؛ ولى اگر بگويد چنانچه مكفول را در فلان تاريخ حاضر نكنم بر من است كه فلان مقدار مال‌

[١] - إقاله در جلد ٥، بخش« مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١٤٣، فقره( ١١٦) بيان شده است.

[٢] - خيارات در جلد ٥، بخش« مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحه ١٤٣، فقره( ١١٧) بيان شده‌اند.