فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٦ - پنجم - موقوفعليه از سوى واقف تعيين گردد

٩٢- اگر واقف چيزى را بر علماء وقف نمايد، منصرف به علماء مذهب او است و شامل علماء رشته‌هاى پزشكى، نجوم، حكمت و غيره نمى‌شود.

٩٣- اگر واقف چيزى را بر اهل يكى از عتبات مثلًا نجف اشرف وقف كند، عوائد آن مختص به كسانى است كه نجف وطن اصلى يا وطن اتخاذى آنان باشد و شامل زائرين و مسافرينى كه به آن شهر رفت و آمد دارند نمى‌شود.

٩٤- اگر كسى چيزى را مثلًا بر تهرانى‌هايى كه در قم مشغول تحصيل علم هستند وقف نمايد، عوائد آن مختص به كسانى است كه جهت تحصيل علم به قم مهاجرت كرده‌اند و شامل آنهايى كه از تهران اعراض كرده و در قم توطن كرده‌اند نمى‌شود.

٩٥- اگر كسى چيزى را وقف بر مسجدى نموده باشد در صورتى كه مصرف آن را معيّن نكرده باشد، بايد منافع موقوفه صرف تعمير، روشنايى، فرش و خادم آن مسجد شود و اگر چيزى زياد بيايد آن را به امام جماعت آن بدهند.

٩٦- اگر چيزى بر يكى از مشاهد مشرفه وقف شده باشد، بايد عوائد آن در تعمير، روشنايى، حقوق خدّام و آنانى كه برخى كارهاى مربوط به آن مشهد را انجام مى‌دهند صرف شود.

٩٧- اگر شخصى زمينى را وقف امام‌زاده‌اى نمايد كه بقعه ندارد- يعنى مصرف ندارد- عوائد آن بايد در مطلق خيرات صرف گردد، و همچنين است حكم مالى كه بر چنين امام‌زاده‌اى نذر شود.

٩٨- اگر چيزى وقف بر يكى از معصومين مثلًا بر سيّد الشهداء عليه السلام باشد، عوائد آن بايد در اقامه عزادارى براى آن جناب خرج شود يعنى براى اجرت قارى، روضه خوان و ديگر كارهايى كه در اينگونه مجالس معمول است صرف شود.

٩٩- اگر عين موقوفه‌اى كه بطور اطلاق وقف شده است منافع جديد متنوعى پيدا كند موقوفٌ‌عليهم همه آنها را مالك مى‌شوند، مثلًا اگر موقوفه گوسفند است، آنها مالك پشم جديد، شير، بچه‌ها و هر منفعت جديد ديگرش مى‌شوند و اگر درخت و نخل است استفاده از ميوه و سايه و برگ و شاخه‌هاى خشكيده بلكه غير خشكيده‌اى كه‌