فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣٣ - عمل به وصيت

عمل به وصيّت‌

١٢٢- اگر نوشته‌اى به خط و امضاء يا مهر كسى كه فوت كرده موجود باشد و از قرائن معلوم شود كه آن را به عنوان وصيّت نوشته است، تنفيذش واجب مى‌باشد؛ و اگر بدانند مقصودش وصيّت كردن نبوده، بلكه چيزهايى نوشته است كه بعداً مطابق آنها وصيّت كند، چنانچه در آن نوشته كارهاى پسنديده‌اى نوشته باشد، بهتر است به آن عمل كنند.

١٢٣- اگر كسى مالى را بطور مطلق در راه خدا وصيّت كرده باشد جائز است آن را براى هر چيزى كه موجب قرب به خدا است مصرف نمود.

١٢٤- اگر كسى وصيّت كند كه فلان مال را به فلانى بدهيد ولى مصرفش را مشخص نكند، موصى‌له مى‌تواند آن را در هر كار خيرى كه بخواهد مصرف كند.

١٢٥- وصيّت براى خويشاوندان مستحب است، خواه وارث باشند يا نه؛ و هرگاه كسى وصيّت كند كه پس از او فلان مقدار مال را به نزديكترين شخص نسبت به او بدهند، مورد وصيّت بر مراتب ارث حمل مى‌شود و تا طبقه اول يعنى پدر و مادر و فرزند موجود باشند، به طبقه دوم يعنى برادران و خواهران و اجداد داده نمى‌شود و تا طبقه دوم موجود باشند به طبقه سوم يعنى دايى و خاله و عمه و عمو داده نمى‌شود.

١٢٦- اگر كسى وصيّت كند كه بعد از فوتش چيز معيّنى را به شخصى بدهند، بعد