تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٠٠ - اشكال عدم امكان اشتداد و تضعّف در جوهر

وحدت شخصيه مساوق است، پس آن فرد زمانى منطبق هم داراى اتصال است، منتها اتصال آن مانند اتصال نسب به حدودات است و با وحدت شخصيه مساوق مى‌باشد.

بنا بر اين: بقاى فرد زمانى اول عين تدرج در نسب و بقاى فرد زمانى دوم عين تدرج در ذات است. پس هر دو فرد زمانى صورت بقا دارند، منتها بقاى هر چيزى به نحوى است؛ چنانكه بقاى سرمدى به نحوى و بقاى دهرى به نحوى و بقاى زمانى با هر دو قسم آن به نحوى است چنانكه وحدت هم در هر چيزى به نحوى است، مثلًا وحدت در كمّ منفصل عين كثرت است و همچنين فعليت هر چيزى هم به نحوى است، مثل اينكه فعليت هيولى عين قوه است.

پس براى هيولى به حسب آن چيزهايى كه بقاى هيولى به آنهاست، انحايى از بقا هست و آن چيزهايى كه بقاى هيولى به آنهاست: يكى مثال نورى و ديگرى فرد زمانى اول صورت و ديگرى فرد زمانى دوم صورت است.

اشكال عدم امكان اشتداد و تضعّف در جوهر