تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٣ - دو اصطلاح در ماده

ماهيته انّيته و بحت الوجود است پس با گفتن اينكه خداوند ممكن نيست، ثابت مى‌شود كه ماهيت نداشته و جوهر و عرض نيست، و لكن ما با توجه به اختلاف مفاهيم سخن مى‌گوييم. بنا بر اين در مورد اوصاف ثبوتيه قضاياى موجبه و در مورد اوصاف سلبيه قضاياى سالبه در كار است و بايد تمام «ليس» ها را بذاتها ملاحظه نمود و اوصاف موجب نقص را از حق سلب كرد.

دو اصطلاح در ماده‌

فايده: ماده دو اصطلاح دارد: يكى ماده به نحو خاص، و ديگرى ماده به نحو عام. و ماده به نحو خاص همان هيولاى اولى است كه ماده صور نوعيه است. و ماده به نحو عام هيولاى اولى و موضوع را كه محل عرض است، و بدن را كه متعلق نفس است، شامل مى‌شود.

و خلاصه: ماده در اين اصطلاح به معناى چيزى است كه وجود ديگرى به او محتاج باشد؛ اعم از اينكه آن وجود ديگر صورت يا عرض يا بدن باشد. بنا بر اين اصطلاح، بدن هم كه متعلق نفس است، ماده مى‌باشد.