تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٥ - برهان بر عموميت قدرت حق تعالى بنا بر اصالت ماهيت

بيان عموميت قدرت بارى تعالى‌

گفته شده است كه در قدرت واجب تعالى قصور است، به اين معنى كه خداوند متعال موجوداتى خلق فرموده و بعد از ايجاد نمودن موجودات، فيض رساندن را به آنها تفويض نموده است. [١]

اين قول، خلاف حقِ محض است؛ چون وجودِ هيچ ذره‌اى از حيطه قدرت او خارج نيست و او و قدرت او علت تامه كليه امور است.

برهان بر عموميت قدرت حق تعالى بنا بر اصالت ماهيت‌

ما مقدماتى را كه تمام آنها از ضروريات و اوليات است ذكر مى‌كنيم تا برهانى تشكيل دهيم كه تمام مقدمات آن از اوليات بوده و هيچ غير ضرورى در مقدمات و پايه‌هاى آن نباشد تا بتواند با وجدانيات و تمام ادله بجنگد و در مقابل اجماع و نصوص تا چه رسد به ظواهر، استقامت كرده و بر آنها غالب شود و اگر تمام عقلا هم خلاف آن را بگويند، آنها را تخطئه نمايد.

يكى از آن اولياتى كه مقدمات برهان را تشكيل مى‌دهند اين است كه سراسر نظام عالم از نقطه اول تا آخر صف نعال وجود، همه ممكن مى‌باشند؛ چه ذوات و چه اوصاف و چه افعال و غير از يك وجود واجب الوجود هيچ موجودى واجب بالاصاله نيست.

[١] رجوع كنيد به: نقد المحصل، ص ٣٢٥؛ شرح مواقف، ج ٨، ص ١٤٦ و ١٥٤؛ شرح مقاصد، ج ٤، ص ٢٢٣ و ٢٤٨.