مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٥٤ - نازپروردگی

النَّباتاتِ الْبَدَوِیةَ اقْوی وُقوداً [١].

چوب درختهای صحرایی و جنگلی که نوازش باغبان را ندیده است محکمتر است، اما درختهای سرسبز و شاداب که مرتب تحت رعایت باغبان و نوازش او میباشند نازکتر و کم طاقتتر از کار در میآیند. گیاهان صحرایی و وحشی نسبت به گلهای خانگی، هم قدرت اشتعال و افروزش بیشتری دارند و هم آتششان دیرتر خاموش میشود. مردان سرد و گرم چشیده و فراز و نشیب دیده و زحمت کشیده و با سختیها و شداید و مشکلات دست و پنجه نرم کرده نیز طاقت و قدرتشان از مردهای نازپرورده بیشتر است. فرق است بین نیرویی که از داخل و باطن بجوشد با نیرویی که از خارج کمک بگیرد. عمده این است که استعدادها و نیروهای بیحد و حصر باطنی بشر بروز کند.

علی میفرمود نگویید: اللَّهُمَّ انّی اعوذُ بِک مِنَ الْفِتْنَةِ خدایا به تو از فتنهها و مایه گرفتاریها پناه میبرم، زیرا هیچ کس نیست که با گرفتاریها مواجه نباشد؛ بگویید:

اللَّهُمَّ انّی اعوذُ بِک مِنْ مُضِلّاتِ الْفِتَنِ [٢] خدایا از فتنههای گمراه کننده، از جنبههای گمراه کننده فتنهها به تو پناه میبرم.

نازپروردگی

به هر نسبت که مواجهه با شداید، مربی و مکمّل و صیقل ده و جلابخش و کیمیا اثر است، پرهیز کردن اثر مخالف دارد. لهذا دانشمندان گفتهاند بزرگترین دشمنیهایی که درباره اطفال و کودکان میشود همانهاست که پدران و مادران نادان به عنوان محبت و از روی کمال علاقه انجام میدهند؛ یعنی نوازشهای بیحساب، مانع شدن از برخورد با سختی، نازپرورده کردن آنها. اینهاست که طفل را بیچاره و ناتوان بار میآورد، او را در صحنه زندگی خلع سلاح میکند، کاری میکند که کوچکترین ناملایمی او را از پا درآورد و کمترین تغییر وضعی سبب نابودی وی گردد؛ او را مثل کسی بار میآورند که هرگز در همه عمر به داخل آب نرفته و شناوری نکرده و