مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨٦ - ایمان و اعتماد به استجابت

هیچ گاه به روی بندهای بسته نمیشود، نقص و قصور همه از ناحیه بنده است. در حدیث است: اذا دَعَوْتَ فَظُنَّ حاجَتَک بِالْبابِ [١] یعنی آنگاه که دعا میکنی حاجت خود را دم در آماده فرض کن. علی بن الحسین زین العابدین علیهما السلام در دعای معروف ابوحمزه- که امید و اطمینان در آن موج میزند و آن حضرت در سحر ماه مبارک رمضان میخوانده است- اینچنین به خدای خود میگوید:

اللَّهُمَّ انّی اجِدُ سُبُلَ الْمَطالِبِ الَیک مُشْرَعَةً، وَ مَناهِلَ الرَّجاءِ لَدَیک مُتْرَعَةً، وَ الْاسْتِعانَةَ بِفَضْلِک لِمَنْ أمَّلَک مُباحَةً وَ أبْوابَ الدُّعاءِ الَیک لِلصّارِخینَ مَفْتوحَةً، وَ اعْلَمُ ا نَّک لِلرّاجینَ بِمَوْضِعِ اجابَةٍ وَ لِلْمَلْهوفینَ بِمَرْصَدِ اغاثَةٍ، وَ انَّ فِی اللَّهْفِ الی جودِک وَ الرِّضا بِقَضائِک عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْباخِلینَ وَ مَنْدوحَةً عَمّا فی ایدِی الْمُسْتَأْثِرینَ، وَ انَّ الرّاحِلَ الَیک قَریبُ الْمَسافَةِ وَ ا نَّک لاتَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِک الّا انْ تَحْجُبَهُمُ الْآمالُ دونَک..

بار الها! من جادههای طلب را به سوی تو باز و صاف، و آبشخورهای امید به تو را مالامال میبینم. کمک خواستن از فضل و رحمت تو را مجاز و درهای دعا را به روی آنان که تو را بخوانند و از تو مدد بخواهند باز و گشاده میبینم، و به یقین میدانم که تو آماده اجابت دعای دعاکنندگان و در کمین پناه دادن به پناه خواهندگان هستی، و نیز یقین دارم که به پناه بخشندگی تو رفتن و به قضای تو رضا دادن کمبودیهای بخل و امساک بخل کنندگان و ظلم و تعدی ستمکاران را جبران میکند، و هم یقین دارم که آن کس که به سوی تو کوچ کند راه زیادی تا رسیدن به تو ندارد، و یقین دارم چهره تو در پرده نیست، این آمال و اعمال ناشایست بندگان است که حجاب دیده آنها میگردد.

حافظ میگوید: