مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٦ - انسان مسخ شده
شخصی میگوید: با امام زین العابدین علیه السلام در صحرای عرفات بودیم. از آن بالا که نگاه کردم، دیدم صحرا از حاجی موج میزند. به امام عرض کردم: ما اکثَرَ الْحَجیجَ الحمدللَّه چقدر امسال حاجی زیاد است! امام فرمود: ما اکثَرَ الضَّجیجَ وَ اقَلَّ الْحَجیجَ [١] چقدر فریاد زیاد است و چقدر حاجی کم است! آن شخص میگوید: من نمیدانم امام چه کرد و چه بینشی به من داد و چه چشمی را در من بینا کرد که وقتی به من گفت: حالا نگاه کن، دیدم صحرایی است پر از حیوان، یک باغ وحش کامل که یک عده انسان هم در لابلای این حیوانها حرکت میکنند. فرمود: حالا میبینی؟
باطن قضیه این است. از نظر اهل باطن و اهل معنی، این مسئله امری به واضحی این چراغهاست. حال اگر ذهن متجددمآب بعضی از ما نمیخواهد قبول کند، اشتباه میکنیم. در زمان خود ما افرادی بوده و هستند که میتوانند حقیقت انسانها را درک کنند و ببینند.
انسانی که مانند یک بهیمه و چهارپا جز خوردن و خوابیدن و جز عمل جنسی [فکر دیگری ندارد] و فقط در فکر این است که بخورد و بخوابد و لذت جنسی ببرد، اصلًا روحش یک چهارپاست و غیر از این چیزی نیست. واقعاً باطن و فطرت چنین انسانی مسخ شده است؛ یعنی خصلتهای انسانی- که درباره آن توضیح خواهیم داد- و انسانیت بکلی از او گرفته شده و بجای آنها خودش برای خودش خصلتهای حیوانی و خصلتهای بهیمهای و درندگی کسب کرده است.
در سوره مبارکه نبأ میخوانیم:
یوْمَ ینْفَخُ فِی الصّورِ فَتَأْتونَ افْواجاً. وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ ابْواباً. وَ سُیرَتِ الْجِبالُ فَکانَتْ سَراباً [٢].
در روز قیامت مردم گروه گروه مبعوث و محشور میشوند. مکرر در مکرر پیشوایان دین گفتهاند که فقط یک گروه از مردم به صورت انسان محشور میشوند.
گروههایی به صورت مورچگان، گروههایی به صورت بوزینگان، گروههایی به
[١] بحار، ج ٢٤/ ص ١٢٤[٢] نبأ/ ١٨- ٢٠