مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧٨ - سعادت و لذت انسان
میداند:
منِ خدا که خودم خلّاقم، قسمتی از خلّاقیتم را به تو تفویض کردم، به عهده تو گذاشتم، تو بایستی انجام بدهی، تو مظهر فعالیت و خلاقیت منی.
سعادت و لذت انسان
مسئله دیگر درباره انسان، مسئله سعادت و لذت انسان است. این را هم بهطور اجمال و اشاره برگزار میکنم:.
انسان دنبال لذت میرود. طبعاً لذتها را از کجا باید جستجو کند؟ آیا لذت را از بیرون باید جستجو کند یا از درون، و یا هم از بیرون و هم از درون، و به چه نسبتی؟
بسیاری از اشخاص که کانون لذت را در بیرون از وجود خودشان جستجو میکنند و دائماً دنبال این هستند که به خیال خودشان از زندگی کام بگیرند، همانها هستند که خودشان را به عنوان یک انسان نمیشناسند؛ یعنی خود را به عنوان کانون اصلی لذت و بهجت- که از درون خود انسان برمیخیزد- نمیشناسند. کیف را از کجامی خواهد جستجو کند؟ از جام می، از کاباره.
چه خوب میگوید ملّای رومی در داستان آن مردی که میخوارهای را امر به معروف و نهی از منکر میکرد؛ خطاب به آن مرد میخواره گفت:
ای همه هستی چه میجویی عدم | وی همه دریا چه خواهی کرد نم | |