مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨١ - نزدیک شدن مجازی

نزدیک شدن به خدا یک نزدیکی حقیقی است، واقعاً بشر به یک وسیلهای، به وسیله عبادت و طاعت (آن عبادت و طاعت به هر شکلی میخواهد باشد) به خدا نزدیک میشود و یا اینکه نزدیک شدن واقعی به خدا معنی ندارد؛ اینکه ما میگوییم به خدا نزدیک میشویم، یک تعبیر است، یک مفهوم مجازی است، چطور؟ من دو مثال برای شما عرض میکنم، یکی در موردی که نزدیکی شیئی با شیئی نزدیکی حقیقی است و یکی در موردی که نزدیک شدن یک شئ به شئ دیگر یک تعبیر مجازی است، حقیقی و واقعی نیست.

نزدیک شدن حقیقی

اما آن جایی که تعبیر ما از نزدیک شدن، حقیقی است: شما از اینجا میخواهید حرکت کنید بروید به قم. هرچه که شما حرکت میکنید میگویید من به قم دارم نزدیک میشوم و از تهران دور میشوم. به راستی اینجا این نزدیک شدن شما به قم معنی و مفهوم دارد، یعنی یک فاصله واقعی میان شما که در تهران هستید با شهر قم وجود دارد و شما تدریجاً این فاصله را کم میکنید، بنابراین میگویید من به شهر قم نزدیک میشوم. این یک معنای نزدیک شدن است. واقعاً شما از تهران که حرکت میکنید و به قم میروید، فاصلهای میان شما و قم هست و تدریجاً این فاصله کم میشود تا وقتی که شما به قم میرسید، آنقدر نزدیک میشوید که دیگر کلمه «نزدیکی» هم تقریباً معنی ندارد یعنی شما به قم رسیدهاید و به قم واصل شدهاید.

این نزدیک شدن، نزدیک شدن حقیقی است.

نزدیک شدن مجازی

یک نزدیک شدن دیگر هم ما داریم که فقط تعبیر است و نزدیک شدن حقیقی نیست، چطور؟ شما یک صاحب قدرت و مقام یا یک صاحب ثروتی را درنظر بگیرید که یک قدرت فراوان و ثروت فراوانی دراختیار اوست. آنگاه بعضی از افراد را ما میگوییم از نزدیکان فلان مقام است؛ فلان شخص با فلان مقام نزدیک است. از شما میپرسند شما با فلان صاحب قدرت آیا نزدیک هستید یا نزدیک نیستید؟ مثلًا میگویید نه، من نزدیک نیستم اما فلان کس به او خیلی نزدیک است، چطور؟ من با آن صاحب مقام و قدرت کاری دارم، میخواهم بروم نزد یک آدمی که به او نزدیک