مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٥ - ٤ درد خداجویی در انسان
٤ درد خداجویی در انسان
وَ اسْتَعینوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّها لَکبیرَةٌ الّا عَلَی الْخاشِعینَ [١].
انسان همیشه خودش برای خودش دروازه معنویت [٢] بوده است. مقصود از این که میگوییم انسان همیشه برای خودش دروازه معنویت بوده و از دروازه وجودش عالم معنی را دیده و کشف کرده است، این است که در انسان چیزهایی وجود دارد که حساب آنها با حساب عالم ماده جور در نمیآید. نه تنها علمای معرفة النفس و معرفة الروح قدیم، بلکه بسیاری از علمای معرفة النفس جدید هم به این مطلب اعتراف دارند که در انسان چیزهایی یافت میشود که با حسابهای مادی این دنیا قابل توجیه نیست و نشان میدهد که حساب دیگری در کار است.
سخنی دارد پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله که میفرماید: مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ هرکسی که خودش را بشناسد، خدا را میشناسد.
قرآن کریم بهطور کلی برای انسان در مقابل همه اشیاء عالم، حساب جداگانه و مستقلی باز کرده است. میفرماید: سَنُریهِمْ ایاتِنا فِی الْافاقِ وَ فی انْفُسِهِمْ [٣] ما
[١] بقره/ ٤٥[٢] یعنی دروازهای که انسان از آنجا وارد عالم معنویت میشود و یا لااقل معنویت را [درک میکند.][٣] فصّلت/ ٥٣