در آن سر دنیا هستند زودتر از مردمی که در آن میدان هستند، میشنوند. یعنی اگر شما در اینجا رادیوی انگلستان را بگیرید، صدای آن ساعت را قبل از مردمی که در انگلستان در آن میداناند، میشنوید، چرا؟ زیرا برای مردمی که میخواهند از طریق هوا و با موج صوتی صدای این ساعت را بشنوند، ممکن است یک ثانیه یا دو ثانیه طول بکشد ولی برای مردمی که صدای آن را با موج الکترونیکی مثلًا در ایران گوش میکنند، یک ثانیه که هیچ، یک هزارم ثانیه و شاید یک میلیونیم ثانیه هم طول نمیکشد که این صدا به آنها میرسد. درنتیجه شما این صدا را از یک انگلیسی که در آنجاست، زودتر میشنوید.

این امواج در فضا وجود دارد. با چه حسی ما میتوانیم آنها را درک کنیم؟ با هیچ حسی؛ فقط با قرائن علمی. حتی علما میتوانند طول این امواج را به دست آورند بدون اینکه آنها را ببینند. پس اجمالًا ما میفهمیم که این امواج وجود دارند. بسیار بسیار جاهلانه است که انسان دایره ایمان و تصدیق خودش را محدود کند و بگوید من فقط به هر چیز که آن را مستقیماً با یکی از حواس خودم درک میکنم، ایمان دارم.

معنی ایمان به غیب

معنی الَّذینَ یؤْمِنونَ بِالْغَیبِ چیست؟ آیا فقط این است که ایمان داشته باشیم که غیبی وجود دارد، خدایی وجود دارد، وحیی وجود دارد، ملائکه و فرشتگانی وجود دارند، کتب آسمانی منشأ غیبی دارند، معادی وجود دارد؟ یا ایمان داشته باشیم که امام زمانی وجود دارد؟ آیا ایمان به غیب همین است و به همین جا خاتمه پیدا میکند؟ نه، بالاتر است. ایمان به غیب آن وقت ایمان به غیب است که انسان یک ایمانی هم به رابطه میان خودش با غیب داشته باشد؛ ایمان داشته باشیم که اینجور نیست که غیبی هست جدا و ما هستیم جدا، باید به مددهای غیبی ایمان داشته باشیم. شما در سوره حمد میخوانید: ایاک نَعْبُدُ وَ ایاک نَسْتَعینُ ای خدای نهان و پنهان! ما تنها تو را پرستش میکنیم و از تو کمک میگیریم، از تو مدد میگیریم، از تو نیرو میخواهیم. (این استمداد است.) در راهی که میرویم، این نیروهایی را که تو به ما دادهای به کار میاندازیم ولی میدانیم که سررشته تمام نیروها دردست توست، از تو قوّت میخواهیم، از تو مدد میخواهیم، از تو هدایت میخواهیم.