مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢٩ - ارزش ذاتی و ارزش نسبی

احترام حقوق و تحقیر دنیا [ ( بیست گفتار )]

از مجموع مقرراتی که اسلام در باب خیانتها و مظالم افراد درباره یکدیگر و درباره عدل و ظلم و وظایف حاکم و سائس و درباره قضاوت و وظایف قاضی و دشواری وظیفه قاضی و درباره شاهد و در موارد دیگر دارد، معلوم میشود که از نظر این دین چه اندازه حقوق مردم نسبت به یکدیگر محترم و واجب الرعایه است.

اینجا سؤالی و شبههای در ذهنها پیدا میشود که چطور میشود در اسلام اینقدر حقوق محترم باشد و حال آنکه منطق اسلام- همان طوری که معلوم است- بر اساس تحقیر دنیا و متاع دنیاست. حقوق مردم بر یکدیگر مربوط به شئون زندگی همین دنیاست، مثلًا مربوط به این است که کسی مال دیگری را نبرد و نخورد، و اگر چیزی از نظر کسی بیقیمت باشد اموری هم که از توابع اوست بیقیمت خواهد بود.

پس وقتی که خود دنیا و زندگی دنیا از نظر اسلام بیارزش و بیاحترام است، باید حقوقی هم که مربوط به این زندگی بیارزش است ارزش و احترام نداشته باشد.

ارزش ذاتی و ارزش نسبی

پاسخ این است که اولًا بیارزش بودن دنیا در نظر دین باید روشن شود که به چه معنی است. ابهام این مطالب منشأ خیلی شبههها و سؤالها از این قبیل میشود.