مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٠ - نظر اسلام

فَلَعَلَّک باخِعٌ نَفْسَک عَلی اثارِهِمْ انْ لَمْ یؤْمِنوا بِهذَا الْحَدیثِ اسَفاً [١].

پیغمبر آنچنان برای هدایت و سعادت مردم و نجات آنان از اسارتها و گرفتاریهای دنیا و آخرت حریص است که میخواهد خود را هلاک کند. خطاب میرسد که چه خبر است؟ مثل اینکه تو میخواهی خودت را به خاطر مردم تلف کنی.

طه. ما انْزَلْنا عَلَیک الْقُر انَ لِتَشْقی. الّا تَذْکرَةً لِمَنْ یخْشی [٢].

در آیهای دیگر میفرماید:

لَقَدْ جائَکمْ رَسولٌ مِنْ انْفُسِکمْ عَزیزٌ عَلَیهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیکمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤفٌ رَحیمٌ [٣].

ببینید تعبیر قرآن چقدر عجیب و عالی است: مردم! پیامبری از میان شما و از جنس شما برای شما آمده است. اولین خصوصیتش این است که عَزیزٌ عَلَیهِ ما عَنِتُّمْ [٤] رنجهای شما بر او ناگوار است و او درد شما را دارد. پس مسلمان کیست؟

مسلمان کسی است که هم درد خدا را داشته باشد و هم درد خلق خدا را. حَریصٌ عَلَیکمْ. قرآن تعبیر «حریص» را به کار برده است. گاهی بعضی پدرها که میخواهند بچه هایشان ملّا بشوند، آنقدر افراط میورزند که میگویند فلان کس حریص است به اینکه بچهاش باسواد بشود، مثل آدمی که حریص مال دنیاست. درست مثل آدمی که پول پرست و حریص جمع آوری پول است، پیغمبر حریص نجات مردم است، حریص بهبود بخشیدن به دردهای مردم است. این میشود درد خلق داشتن.

مگر خود علی علیه السلام این تعبیر را نمیکند؟ مگر تعبیر «درد» مال خود او نیست؟