مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧٥ - تأثیر دل در قضاوت عقل

ا فَمَنْ زُینَ لَهُ سوءُ عَمَلِهِ فَر اهُ حَسَناً [١].

آیا پس آن کس که آراسته شد در نظرش عمل بدش مثل آن کس است که چنین نیست و بد را بد و خوب را خوب میبیند؟.

تَاللَّهِ لَقَدْ ارْسَلْنا الی امَمٍ مِنْ قَبْلِک فَزَینَ لَهُمُ الشَّیطانُ اعْمالَهُمْ [٢].

به خدا قسم که پیغمبرانی به سوی امتهایی قبل از تو فرستادیم و شیطان اعمال آنها را در نظرشان زیبا جلوه داد.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکمْ بِالْاخْسَرینَ اعْمالًا. ا لَّذینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یحْسَبونَ انَّهُمْ یحْسِنونَ صُنْعاً [٣].

آیا به شما خبر دهیم از زیانکارترین مردمان که زحمت و کوشش آنها در زندگی دنیا به هدر رفته و خودشان میپندارند که عملشان نیک است؟.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام میفرماید:.

الْمُؤْمِنُ لایصْبِحُ وَ لا یمْسی الّا وَ نَفْسُهُ ظَنونٌ عِنْدَهُ [٤].

مؤمن، شامی را صبح و صبحی را شام نمیکند مگر آنکه نسبت به نفس خود و اعمال خود بدگمان است و هر لحظه احتمال میدهد که عملی ناپسند از او سر بزند.

اگر انسان به این مرحله برسد که واقعاً به نفس خود بدگمان باشد و خود را در معرض صدور گناه و اعمال زشت بداند، خود به خود مراقبت میکند و جلو تجاوز و تعدی نفس خود را میگیرد. وای به حال کسی که صددرصد با عین الرضا و با عینک خوشبینی سراپای وجود خود را مطالعه میکند.

پس، از همین جا معلوم میشود که گاهی این حالت برای انسان پیدا میشود