راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩٢ - در فضيلت بخشندگى
حفظ كند برايش صدقه حساب مىشود، و مرد هر چه انفاق كند بر خدا است كه نعمتى را جايگزين آن سازد».«٨٣»
پيامبر (ص) فرمود: «هر احسانى صدقه است و كسى كه ديگرى را به كار خير راهنمايى كند چنان است كه خود آن را انجام داده است، و خدا فريادرسى اندوهگينان را دوست مىدارد».«٨٤»
پيامبر (ص) فرمود: «هر احسانى كه نسبت به ثروتمند يا فقيرى انجام دهى صدقه است».«٨٥»
روايت شده كه خدا به موسى (ع) وحى كرد: «سامرى را نكش چرا كه او بخشنده است».
جابر گويد: پيامبر خدا (ص) گروهى را به مأموريتى فرستاد كه رأس آنان قيس بن سعد بن عباده بود. پس جهاد كردند و قيس براى آنها نه شتر نحر كرد. آن خبر را به عرض پيامبر (ص) رساندند. پيامبر فرمود: «بخشندگى اخلاق اين خانواده است».«٨٦»
على (ع) فرمود: «هر گاه دنيا به تو روى آورد، از آن انفاق كن چرا كه از بين نمىرود و هر گاه دنيا از تو روى برگرداند از آن ببخش چرا كه دنيا باقى نمىماند» و اين شعر را خواند: «در حالى كه دنيا به تو روى آورده بخل نكن كه اسراف و تبذير [در انفاق] از آن نمىكاهد». پس اگر دنيا روى بگرداند سزاوارتر است كه آن را ببخشى، دنياى پسنديده دنيايى است كه هر گاه روى بگرداند جانشين داشته باشد.
«٨٣» اين حديث را ابن عدى و دارقطنى و خرائطى و بيهقى در الشعب از حديث جابر به سندى حسن روايت كرده چنان كه در المغنى است حاكم در مستدرك به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در جامع الصغير است .
«٨٤» كلينى در كافى ، ج ٤، ص ٢٧، به شماره ٤، و دارقطنى در المسجاد روايت كرده اند.
«٨٥» اين حديث را خطيب در الجامع از حديث جابر و طبرانى از ابن مسعود به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير است .
«٨٦» اين حديث را دارقطنى از ابوحمزه از جابر روايت كرده و نام و حال او شناخته نيست .