راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤ - شرح توصيف دنيا با مثلها

از دست دادن آن دشوارتر و تلخ‌تر است، و مرگ يعنى از دست دادن آنچه در دنياست.

از پيامبر (ص) روايت شده كه به ضحاك بن سفيان كلابى گفت: «آيا برايت غذا نمى‌آورند در حالى كه نمك و ادويه‌جات در آن ريخته‌اند، آنگاه بر روى آن آب و شير مى‌نوشى؟ گفت: آرى، فرمود: پس سرانجام چه مى‌شود؟ عرض كرد: همان مى‌شود كه مى‌دانى، اى رسول خدا، حضرت فرمود: دنيا به سرانجام طعام انسان تشبيه شده است.»«٢١»

پيامبر (ص) فرمود: «خداى متعال دنيا را براى خوراك انسان مثلى زده و خوراك انسان را براى دنيا مثل زده است. پس ببين از انسان چه چيز بيرون مى‌آيد و ادويه‌جات و نمك غذاى او به چه صورتى درمى‌آيد.»«٢٢» گفته شده: شما انسانها را ديده‌ايد كه غذاهاى خود را خوشبو مى‌كنند، سپس آن را در جايى مى‌افكنند كه ديده‌ايد و خداى متعال مى‌فرمايد: فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‌ طَعامِهِ.«٢٣»

به يكى از بزرگان گفته شد: هرگاه يكى از ما قضاى حاجت كند و برخيزد مى‌تواند به مدفوع خود نگاه كند؟ گفت: آرى همانا فرشته به او مى‌گويد: اين است مالى كه بخل مى‌ورزيدى. ببين به چه صورتى درآمده است.

مثال ديگرى در نسبتى كه دنيا به آخرت دارد:

پيامبر خدا (ص) فرمود: «نسبت دنيا به آخرت مانند آن است كه يكى از شما انگشت خود را در دريا قرار دهد پس بنگرد چه مقدار آب به او برمى‌گردد»«٢٤» من‌