پنهان ساخت مانند حج، جهاد، نماز جمعه بهتر آن است كه بدان سبقت گيرد و تمايل نشان دهد تا ديگران تشويق شوند به اين شرط كه در آن بوى ريا نباشد. امّا اعمالى را كه مى‌توان پنهان داشت مانند زكات، نماز، اگر زكات دادن آشكار، زكات گيرنده را ناراحت كند و مردم را به پرداخت زكات تشويق كند پنهان داشتن بهتر است، چرا كه آزار دادن (مؤمن) حرام است، و اگر در پرداخت آشكار زكات آزار كسى نباشد در اين صورت در بهتر بودن پرداخت نهانى و آشكار مردم اختلاف كرده‌اند: گروهى گفته‌اند:

نهان پرداختن بهتر از آشكار است اگر چه آشكار پرداختن موجب تأسى جستن ديگران شود. گروهى گفته‌اند: نهان پرداختن بهتر از آشكارى است كه موجب اقتداى ديگران نشود امّا آشكار پرداختن زكات براى اقتدا كردن ديگران بهتر از پرداخت نهانى است، دليل بر آن اين است كه خداى متعال پيامبران را به آشكار ساختن عمل امر كرده تا ديگران به آنها اقتدا كنند در حالى كه آنها را به منصب نبّوت اختصاص داده است. و نمى‌توان گفت كه خدا آنها را از بهترين دو كار محروم ساخته است و گفتار پيامبر (ص):

«پاداش كسى را كه سنّت نيك نهد و كسى به آن سنّت عمل كند به كسى دهند كه سنّت را نهاده است»، بر اين حقيقت دلالت مى‌كند و در بعضى روايات است: «عمل نهانى هفتاد برابر عمل آشكار ثواب دارد و عمل آشكار هرگاه به عمل كننده‌اش اقتدا شود هفتاد برابر عمل نهانى ثواب دارد».«١٠٥» و دليلى ندارد كه كسى در اين مورد مخالفت كند، زيرا هرگاه دل از آلايشهاى ريا رها شود و در هر دو حالت (نهان و آشكار) اخلاص كامل به يك صورت باشد عملى كه بدان اقتدا شود ناگزير بهتر است و تنها بيم‌

«١٠٥» اين حديث را بيهقى در الشعب از حديث ابودردا به همين صورت در حالى كه به جزء اولش اكتفا كرده روايت كرده و گفته است : هذا من افراد بقية عن شيوخه المجهولين و پيش ‌ از اين گذشت و از حديث ابن عمر نقل كرده عمل السر افضل من عمل العلانية و العلانية افضل لمن اراد الاقتدا و گفته است تنها او بقيه حديث را از عبدالملك بن مهران نقل كرده و از حديث عايشه چنين نقل كرده يفضل او يضاعف الذكر الخفى الذى لا يسمعه الحفظة على الذى تسمعه بسبعين ضعفا و گويد: تنها معاوية بن يحيى صدفى آن را نقل كرده است و او ضعيف است المغنى .