راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٣ - سخنان بزرگان

پسران خالد بر رسول خدا (ص) وارد شدند. پيامبر به آنها فرمود: «تا سرهايتان در حركت است از روزى نااميد نشويد، زيرا انسان را مادرش برهنه و بدون لباس به دنيا مى‌آورد آنگاه خداى متعال روزى‌اش مى‌دهد.»«٥٤»

پيامبر (ص) بر ابن مسعود گذشت، در حالى كه غمگين بود. پيامبر به او فرمود:

«زياد غمگين مباش آنچه خدا مقدر كرده خواهد شد و آنچه روزى توست به تو مى‌رسد.»«٥٥»

پيامبر (ص) فرمود: «اى مردم در طلب مال روش نيكو داشته باشيد، زيرا براى بنده همان روزيى كه مقدّر شده مى‌رسد و هيچ بنده‌اى از دنيا نمى‌رود تا آنچه در دنيا برايش مقدّر شده به او برسد، در حالى كه دنيا از وى روى گردان است.»«٥٦» آدمى از حرص جدا نمى‌شود، مگر اين كه به تدبير الهى در مقدّر فرمودن روزى بندگان اطمينان داشته باشد و اين كه روزى ناچار با طلبيدن به روش نيكو به دست مى‌آيد، بلكه لازم است بداند كه روزى دادن خدا به بندگان از جايى كه گمان ندارند بيشتر است. خداى متعال فرمود:

وَ من يَتَّقِ الله يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ من حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ.«٥٧» پس هرگاه درى كه از آن انتظار روزى داشت بسته شود، نبايد دلش به خاطر آن پريشان شود، پيامبر (ص) فرمود «خدا نمى‌خواهد بنده مؤمنش روزى داده شود، مگر از جايى كه گمان روزى ندارد».«٥٨»