راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٣ - نكوهش خودخواهى و اظهار علائم تكبّر
پيامبر (ص) فرمود: «پروردگارم مرا ميان دو چيز مخيّر ساخت: بنده و رسول باشم يا سلطان و پيامبر و ندانستم كدامين را برگزينم و جبرئيل كه برگزيده من از ميان فرشتگان بود حاضر بود من سرم را بلند كردم جبرئيل گفت: در برابر پروردگارت تواضع كن. پس گفتم: بنده بودن و رسالت را برگزيدم.»«٤٧»
خداى متعال به موسى (ع) وحى كرد: «همانا نماز كسى را قبول مىكنم كه در برابر عظمتم تواضع كند و بر بندگانم بزرگى نفروشد، و ترس من همواره در دلش باشد و روز را با ياد من سپرى كند و نفس خود را به خاطر من از شهوتها باز دارد.»
پيامبر (ص) فرمود: «بزرگوارى عين تقوا، شرف عين تواضع، و يقين عين بىنيازى است.»«٤٨»
عيسى (ع) فرمود: «خوشا به حال متواضعان در دنيا، آنان در روز قيامت صاحبان منبر هستند، خوشا بر كسانى كه در دنيا مردم را آشتى مىدهند، آنان كسانىاند كه در روز قيامت وارث بهشتند، خوشا به كسانى كه در دنيا دلهايشان پاك است، آنها كسانىاند كه در روز قيامت به خدا مىنگرند.»
يكى از صحابه گويد: به من خبر رسيده كه پيامبر (ص) فرمود: «هرگاه خدا بندهاى را به اسلام هدايت فرمايد و صورتش را نيكو كند و او را درجاتى قرار دهد كه برايش عيب نيست و با اين حال به او تواضع روزى كند، پس آن بنده از برگزيدگان خداست.»«٤٩»
«٤٧» حديث را ابويعلى از حديث عايشه و طبرانى از حديث ابن عباس روايت كرده اند و سند هر دو حديث ضعيف است چنان كه در المغنى است . و كلينى در كافى ، ج ١، ص ١٢٢، به شماره ٥، روايت كرده است (البته روايت كلينى با اين روايت از نظر عبارت تفاوت هايى دارد. - م .)
«٤٨» اين حديث را ابن ابى الدنيا در اليقين از يحيى بن ابى كثير به صورت مرسل روايت كرده چنان كه در جامع الصغير آمده است .
«٤٩» اين حديث را طبرانى همين گونه در حالى كه بر ابن مسعود متوقف ساخته روايت كرده و در سند آن مسعودى هست كه مورد اختلاف است . المغنى .