راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٠٩ - سخنان بزرگان

كنى كه نهرها از اشكهايت جارى شود و درختها از آن سيراب شود آنگاه بميرى در حالى كه بخيل و فرومايه‌اى. خدا تو را به رو در آتش مى‌افكند. واى بر تو، مگر نمى‌دانى كه بخل كفر است و كفر در آتش است واى بر تو آيا نمى‌دانى كه خدا مى‌فرمايد: وَ من يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ.«١٢٠» وَ من يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.«١٢١»

على (ع) در خطبه‌اش فرمود: «بزودى زمانى سخت بر مردم بيايد كه ثروتمند بر آنچه در اختيار دارد سخت مى‌گيرد در حالى كه بدان مأمور نشده است. خداى متعال مى‌فرمايد: وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ.«١٢٢»

على (ع) فرمود: «هيچ بخشنده‌اى هرگز به حق كامل خود نمى‌رسد. خداى متعال مى‌فرمايد: عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ.«١٢٣»

سخنان بزرگان‌

: ابن عباس گويد: چون خدا بهشت عدن را آفريد به آن فرمود:

خود را بياراى. پس خود را بياراست آنگاه به بهشت فرمود: نهرهايت را آشكار كن. پس چشمه سلسبيل و چشمه كافور و چشمه تسنيم را آشكار ساخت. پس از آن چشمه‌ها در بهشت نهرهاى شراب و عسل و شير جوشيد. سپس به بهشت فرمود: تختهاى سلطنتى و حجله‌ها و تختها و زيورها و حورالعينهاى خود را آشكار كن. بهشت آنها را آشكار ساخت. خداوند به بهشت توجّه كرد و فرمود: سخن بگو بهشت گفت: خوشا به حال كسى كه وارد من شود. خداى متعال فرمود: به عزّت و جلالم سوگند شخص بخيل در تو ساكن نخواهد شد.»