اگر بگوييد: پس چه اشتباهى در گفته گنهكاران و فاجران است كه: خدا كريم است و ما به آمرزش و رحمت او اميدواريم و خدا فرموده است: «من مورد گمان هستم پس بايد به من گمان خير داشته باشيد»«٤٣» پس اين سخن درستى است كه در دلها به ظاهر مقبول است.

بايد بدانيد كه شيطان آدمى را با سخنى مى‌فريبد كه ظاهرش مقبول و باطنش مردود است، و اگر خوبى ظاهرش نبود دلها به آنها فريب نمى‌خورد، ولى پيامبر (ص) پرده از روى آن برداشت و فرمود: «شخص هوشيار كسى است كه نفس خود را به خدمت گيرد و براى پس از مرگ كار كند، و احمق كسى كه از هواى نفسانى پيروى كند و به خدا آرزومند باشد«٤٤» و نام اين آرزوى (نابجا) به خدا را شيطان تغيير داده و اميدوارى ناميده است تا نادانان را گول بزند در حالى كه خداى متعال اميدوارى را شرح داده و فرموده است: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في سَبِيلِ الله أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ الله«٤٥» يعنى اميدوارى لايق افراد نامبرده در آيه است، چرا كه خداوند ثواب آخرت را پاداش و جزاى اعمال ذكر كرده و فرموده است: جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ«٤٦» و فرموده است: إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ«٤٧» آيا چه عقيده دارى درباره كسى كه براى تعمير ظروفى اجير شده و شرط كرده كه در برابر تعمير آنها اجرت دهد و شرط كننده بزرگوارى است كه اگر اجير به وعده وفا كند او نيز به وعده‌اش وفا

«٤٣» اين حديث را طبرانى در الاوسط و ابونعمى در الحليه ، از حديث واثلة بن اسقع به سندى صحيح چنين روايت كرده است : ان اللّه يقول : انا عند ظن عبدى بى ، ان خيرا فخير و ان شرا فشر

«٤٤» اين حديث را ابن ماجه در سنن ، به شماره ٤٢٦٠ روايت كرده چنان كه پيش از اين گذشت .

«٤٥» بقره / ٢١٨: كسانى كه ايمان آورده اند، و كسانى كه مهاجرت نموده اند، در راه خدا جهاد كرده اند، آنها اميد به رحمت پروردگار دارند، و خداوند آمرزنده و مهربان است . (شماره آيه ٢١٩: بقره اشتباه است . - م .)

«٤٦» واقعه / ٢٤: اينها پاداشى است در برابر اعمالى كه انجام مى دادند.

«٤٧» آل عمران / ١٨٣: و شما پاداش خود را بطور كامل در روز قيامت خواهيد گرفت .