راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٨ - شرح توصيف دنيا با مثلها

مى‌گفت: اى برادران اگر به من سنگ مى‌زنيد سنگهاى كوچك بزنيد چرا كه مى‌ترسم بدنم را خونين كنيد و وقت نماز برسد و به آب نرسم.«٣٨» روش زندگى اويس چنين بود از اين رو پيامبر خدا (ص) به او اهميّت مى‌داد و در اشاره به او فرمود: «من رايحه خداوند رحمان را از سوى يمن استشمام مى‌كنم».«٣٩» عمر بن خطّاب چون به حكومت رسيد گفت: اى مردم هر كدامتان اهل عراقيد به پاخيزيد. پس به پا خاستند عمر گفت:

بنشينيد مگر اهالى كوفه پس نشستند و گفت اهالى كوفه بنشينند جز قبيله مرّاد.«٤٠»

نشستند عمر گفت: همه بنشينيد، مگر كسى كه از طايفه قرن است. همه نشستند جز يك مرد، عمر به او گفت: تو از قرن هستى؟ گفت: آرى، گفت: آيا اويس بن عامر قرنى را مى‌شناسى، و اوصافش را بيان كرد پس گفت: آرى اى امير المؤمنين، چرا از او مى‌پرسى به خدا در ميان طايفه ما نادان‌تر، ديوانه‌تر، ترسوتر و پست‌تر از او نيست. عمر گريست آنگاه گفت: آنچه را از پيامبر شنيدم مى‌گويم نه از خودم. پيامبر مى‌فرمود: «اويس كسانى چون ربيعه و مضر را شفاعت مى‌كند».«٤١» هرم بن حيّان مى‌گويد: چون اين گفته را از عمر شنيدم وارد كوفه شدم و تمام همّتم اين بود كه اويس را بجويم و از او چيزى بپرسم‌