راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢٣ - بخش دوّم ريا با نوع پوشاك و رياى با هيأت
١- ريا در اصول عبادات، ٢- ريا در اوصاف عبادات.
قسم اول كه از همه شديدتر است، ريا در اصول عبادت است كه خود سه درجه دارد:
نخستين درجه ريا در اصل ايمان است كه شديدترين انواع ريا مىباشد و چنين رياكارى در دوزخ مخلّد است، زيرا او كسى است كه شهادتين را بر زبان مىآورد در حالى كه باطنش آكنده از تكذيب است، ليكن به اسلام ظاهرى ريا مىكند. خداوند متعال در چند جاى قرآن از اين نوع رياكارى ياد كرده است: إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ الله وَ الله يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ الله يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ«٨٠» يعنى انسان از گفتارشان پى به باطنشان مىبرد.
خداى متعال مىفرمايد: وَ من النَّاسِ من يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ في الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ الله عَلى ما في قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ. وَ إِذا تَوَلَّى سَعى في الْأَرْضِ«٨١» تا آخر آيه.
و فرمود: وَ إِذا لَقُوكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنامِلَ من الْغَيْظِ.«٨٢»
و فرمود: يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ الله إِلَّا قَلِيلًا.«٨٣» آيات قرآنى درباره منافقان بسيار است و در آغاز ظهور اسلام نفاق و رياكارى به خاطر رسيدن به بعضى اهداف در ميان كسانى كه به ظاهر مسلمان مىشدند بسيار بود ولى در زمان ما چنين ريايى اندك است. امّا نفاق در ميان كسانى كه در باطن دين ندارند و منكر بهشت و
«٨٠» منافقون / ٢: هنگامى كه منافقون نزد تو مى آيند مى گويند ما شهادت مى دهيم كه حتما تو رسول خدايى - خداوند مى داند كه تو قطعا رسول او هستى - ولى خداوند شهادت مى دهد كه منافقان دروغگويند.
«٨١» بقره / ٢٠٣ - ٢٠٤: بعضى از مردم كسانى هستند كه گفتار آنها در زندگى دنيا مايه اعجاب تو مى شود، و خداوند بر آنچه در دل (پنهان مى دارند) گواه است (در حالى كه ) آنان سرسخت ترين دشمنانند. (نشانه اين است كه ) هنگامى كه روى بر مى گردانند كوشش در راه فساد در زمين مى كنند.
«٨٢» آل عمران / ١١٩: هنگامى كه شما را ملاقات مى كنند (به دروغ ) مى گويند ايمان آورده ايم ، امّا هنگامى كه تنها مى شوند از شدت خشم بر شما سر انگشتان خود را به دندان مى گزند.
«٨٣» نساء / ١٤٢: در برابر مردم ريا مى كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى نمايند.