عذرى دارى، اگر تو مال را رها سازى بهتر از كسى هستى كه در طلب مال براى انجام كارهاى نيك است. آرى اشتغالت به ذكر خدا بهتر از مال بخشيدنت در راه خداست پس براى خود راحت دنيا با سلامتى و برترى در آخرت را جمع كن وانگهى اگر در گردآورى مال فضيلتى بزرگ باشد بر تو لازم است كه در مكارم اخلاقى به پيامبرت (ص) تأسى بجويى و به آنچه آن حضرت در دورى از دنيا براى خود برگزيد خشنود باشى. واى بر تو، در آنچه شنيدى بينديش و يقين داشته باش كه خوشبختى و رستگارى در دورى از دنياست. پس همراه پرچم محمّد مصطفى (ص) برو و به جنّة المأوى سبقت بگير چرا كه به ما خبر رسيده كه رسول خدا (ص) فرمود: «سرور مؤمنان در بهشت كسانى‌اند كه چون نهار بخورند شام نيابند، و هرگاه وام بخواهند وامى نيابند و لباس به مقدار پوشش دارند و توان به دست آوردن مالى كه بى‌نيازشان كند ندارند و در عين حال وارد صبح و شام مى‌شوند و از پروردگارشان خشنودند «فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ الله عَلَيْهِمْ من النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً».«١٥٠» آگاه باش اى برادرم پس هرگاه پس از اين توضيح مال جمع كنى ادّعاى خود را كه براى فضيلت و كارهاى نيك مال جمع مى‌كنى باطل كرده‌اى. چنين نيست بلكه از بيم فقر مال جمع مى‌كنى و براى رفاه و از نعمت و زيور و افتخار و فزون طلبى و برترى جويى و ريا كارى و بزرگى به جمع مال مى‌پردازى، آنگاه گمان مى‌كنى كه براى كارهاى نيك مال جمع مى‌كنى. واى بر تو اى فريب خورده خدا را در نظر بگير و از اين ادّعايت شرم كن. واى بر تو اگر به دوستى مال دنيا فريفته باشى. پس اقرار كن كه خير و فضيلت در راضى بودن‌

«١٥٠» نساء / ٧٠: و همنشين كسانى خواهد بود كه خدا نعمت خود را بر آنها تمام كرده ، از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند. حديث را صاحب مسند الفردوس از روايت ابو حازم از ابو هريره به اختصار با اين عبارت به طبرانى نسبت داده است . ((ساده الفقرافى الجه ... تا آخر حديث )) و عراقى گويد: اين حديث را در مجمعهاى طبرانى نديده ام .