راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٢٢ - شرح نكوهش غرور و حقيقت آن و مثالهايش

لذّتهاى دنيا از مرگ كراهت دارند نه به خاطر ترس پس از مرگ، اين است مثال مؤمنان و كافرانى كه به دنيا فريفته شده‌اند.

براى فريفته شدن به خدا دو مثال از فريفته شدن كافران و گنهكاران را مى‌آوريم.

امّا مثال غرور كافران به خدا گفته بعضى از آنها به دل و زبانشان است كه اگر خدا آخرتى داشته باشد ما از ديگران به آن سزاوارتريم و بهره‌مان بيش از آنهاست و حالمان بهتر، چنان كه خداوند متعال از قول دو مردى كه با هم گفتگو مى‌كردند خبر داده است آنگاه كه گفت: وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‌ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً«٢١». و خلاصه جريان آنها چنان كه در تفسير نقل شده اين است كه يكى از آن دو كه كافر بود قصرى به هزار دينار ساخت و باغى به هزار دينار، و خادمانى به هزار دينار خريد و زنى به هزار دينار كابين كرد و در تمام اين موارد مؤمن به او پند مى‌داد و مى‌گفت: قصرى خريدى كه ويران مى‌شود چه خوب بود قصرى در بهشت مى‌خريدى، و باغى خريدى كه خراب مى‌شود، خوب بود باغى ماندنى در بهشت مى‌خريدى و خادمانى كه نميرند و نيز زنى از حوريان كه مرگ ندارند و در تمام اين نصايح كافر سخن مؤمن را ردّ مى‌كرد و مى‌گفت:

آنجا خبرى نيست و هر چه گفته‌اند دروغ است و اگر راست باشد در آخرت براى من بهتر از اين خواهد بود. خداى متعال گفته عاص بن وائل«٢٢» را نيز چنين وصف كرده است،