اميرالمؤمنين على بيامد و ايشان را وسقى خرما آورد-و وسقى شصت صاع بود [١]- دوست‌ترين اين دو صدقه به نزديك خداى تعالى صدقه اميرالمؤمنين على بود،و در باب او اين آيت آمد كه: اَلَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ [٢]-الآية.

و بعضى دگر مفسران گفتند:آيت در حقّ مرابطان آمد كه اسبان [٣]در راه خداى و جهاد كفّار بازبستند و برايشان نفقه مى‌كردند به شب و روز پنهان و آشكارا.

عبد اللّه بن عريب روايت كرد كه رسول-عليه السلام-گفت:شيطان گرد سرايى نگردد كه در آنجا اسبى تازى[بسته] [٤]بود [٥].

و از ابو ذر غفارىّ روايت كردند كه [٦]:روزى اسبى چند ديد نكو،گفت:

خداوندان اين اسبان آنانند كه خداى تعالى در حقّ ايشان گفت: اَلَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهٰارِ سِرًّا وَ عَلاٰنِيَةً .

عبد اللّه الصّنعانيّ روايت كند [٧]از عبد اللّه عبّاس كه او گفت:الآية نزلت في علف الخيل،آيت در باب علف اسبان فرود آمد [٨].

ابو شريح روايت كند [٩]از ابو الفقيه كه او گفت:[هركس] [١٠]كه [١١]اسبى در ره خداى[تعالى] [١٢]بازبندد،به هر موى كه از آن اسب بيفتد [١٣]،حق‌تعالى او را حسنه‌اى [١٤]بنويسد.و ابو هريره هركجا اسبى فربه بديدى،اين آيت بخواندى،و چون اسبى لاغر ديدى نخواندى [١٥].

اسماء بنت يزيد روايت كند كه رسول-عليه السلام-گفت:هركه او اسبى در ره خداى [١٦]بازبندد و بر او نفقت كند احتساب را سيرى و گرسنگى و سيرابى و تشنگى و بول و روث آن است روز قيامت در ترازوى او بود،و معنى آن است كه:به

[٥] [١] .همه نسخه بدلها:باشد.

[٢] .همه نسخه بدلها+باللّيل سرّا و علانية.

[٣] .آج،لب،فق،مر:كه ايشان،مب:كه ايشان اسبان.

[١٢] [١٠] [٤] .اساس كه نونويس است:ندارد،با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[١١] [٦] .اساس با خطى متفاوت از متن و در بالاى كلمه افزوده:رسول.

[٩] [٧] .همه نسخه بدلها:كرد.

[٨] .تب+او.

[١٣] .مج،وز:بيوفتد.

[١٤] .مج،وز،آج،لب،فق،مب:حسنه.

[١٥] .مج،وز،آج،لب،فق:نبخواندى،مر:نگفتى.

[١٦] .تب+عزّ و علا،ديگر نسخه بدلها+تعالى.