روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٥٤ - ترجمه

عبد اللّه عبّاس گفت:بالمن على اللّه و الاذى للسائل،به آن‌كه بر خداى منّت نهى وسايل را برنجانى.آنگه آن را مثلى زد،گفت: كَالَّذِي يُنْفِقُ مٰالَهُ رِئٰاءَ النّٰاسِ ،چنان [١]كه آن‌كس كه مال خود نفقه و خرج كند به رياى مردمان تا مردم [٢]گويند:او كريم و سخى است.و نصب«رئاء»بر مفعول له است.

وَ لاٰ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ،و به خدا و [٣]قيامت ايمان ندارد [٤]،يعنى هم مرائى بود و هم منافق [٥]،مثل او با چه ماند،مثل او يعنى مثل عمل او، كَمَثَلِ صَفْوٰانٍ ،به سنگى [٦]نرم ماند. عَلَيْهِ تُرٰابٌ ،كه بر او خاكى باشد. فَأَصٰابَهُ وٰابِلٌ ،بارانى بزرگ قطره [٧]بدو رسد،سنگ را ساده رها كند [٨]و هيچ خاك بر او نماند،چون حال بر اين جمله بود كس نتواند كه چيزى [٩]از خاك برآن سنگ بدارد،منافقان و مرائيان همچنين باشند،عملشان [١٠]با خاكى ماند بر سنگى نرم كه بارانى عظيم بر او آيد هيچ نماند [١١][از خاك] [١٢]برآن سنگ،همچنين عمل مرائى.

و دليل بر آنكه اين،دليل احباط نكند و اصحاب وعيد را به اين [١٣]تمسكى نيست،و مراد از اين آيت و ما قبلها نفى وقوع و قبول است اوّلا،و قوله: وَ لاٰ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ،ايمان ندارد به خدا و روز [١٤]قيامت،و اتّفاق است كه آن‌كس كه ايمان ندارد به خدا و [١٥]قيامت عمل او خود واقع نشود به موقع قبول،نه آن‌كه واقع شود.