روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٧ - ترجمه

هر حالتى از حالات آن اسب خداى تعالى منفقش را صدقه‌اى [١]مى‌نويسد.

مكحول روايت كرد كه [٢]رسول-عليه السلام [٣]-گفت:آن‌كس كه بر اسب جهاد نفقت كند،همچنان[٣٦٩-پ]بود كه دست به صدقه گشاده.

فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ ،اخفش گفت:چون اسم موصول را صله[اى كه آيد] [٤]به فعل آيد در خبر مبتدا«فا»درآيد،براى آن‌كه كلام متضمّن شرط باشد،و تقدير چنين بود كه:

من انفق فلهم اجرهم.و«اجر»براى آن گفت تا بدانند كه رنج ايشان ضايع نيست.

و عِنْدَ رَبِّهِمْ براى آن گفت:تا بدانند كه فايت نيست. وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ براى آن گفت تا واثق [٥]باشند بر آنكه [٦]ايشان را ثواب خواهد بودن و عقاب نخواهد بودن،از مضرّت عقاب [٧]ايمن باشند اين جا خائف باشند كه: إِنّٰا نَخٰافُ مِنْ رَبِّنٰا [٨]و: يَخٰافُونَ يَوْماً [٩]تا آنجا ايمن باشند كه: فَوَقٰاهُمُ اللّٰهُ شَرَّ ذٰلِكَ الْيَوْمِ [١٠]و اين جا حزين باشند كه دانند كه:

ان الله يحب كل قلب حزين ،و: إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يُحِبُّ الْفَرِحِينَ [١١]،تا آنجا نباشند كه: وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ .

و قول آنان كه گفتند:آيت در باب اسب [١٢]مجاهدان آمد هم به اميرالمؤمنين على لا يقتر است،براى آن‌كه آن مقاسات و مكابدت كه در ره خداى او كرد كس نكرد،[و] [١٣]اگر اسب مجاهد [١٤]را برسد،مرد مجاهد [١٥]را بهتر رسد [١٦]،و اگر آنچه به چهار پاى دهند اين موقع دارد آن واقع‌تر باشد كه به مؤمنى دهند-و اللّه اعلم[بمراده] [١٧].