روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤ - ترجمه

يافت [١]كه حسن و حسين را [٢]مى‌خوابانيد و ايشان نمى‌خفتند از گرسنگى،فاطمه گفت:يا بن عم رسول اللّه!بنگر تا چيزكى به دست آرى براى اين كودكان كه از گرسنگى بنمى‌خسبند [٣]و سه روز است تا طعام نخورده‌اند؟ اميرالمؤمنين [٤]از خانه به در آمد [٥]و به نزديك عبد الرّحمن عوف شد [٦]و او را گفت:دينارى زر به قرض مرا ده.او [٧]در خانه رفت و كيسه‌اى بيرون آورد صد دينار صرخ [٨]در او كرده و گفت:بستان و هرگز عوض مده [٩]،اميرالمؤمنين گفت:لا و اللّه،كه اين از تو نستانم و قبول نكنم.گفت چرا؟گفت:براى آن‌كه از رسول-عليه السلام- شنيده‌ام كه:

اليد العليا خير من اليد السفلى ،گفت:دست زبرين بهتر از دست زيرين باشد،يعنى دست دهنده به از دست گيرنده باشد،و من نخواهم كه كسى را بر من دستى بود تا [١٠]دست او از دست من بهتر باشد،و لكن يك دينار مرا ده بر سبيل قرض [١١]،و اين خبر از من بشنو،گفت بيار [١٢].

گفت از رسول-عليه السلام-شنيدم كه گفت:

الصدقة عشرة [١٣]اضعاف و القرض ثمانية عشر ضعفا ،صدقه يكى را [١٤]ده باشد و قرض يكى را [١٥]هژده [١٦].

عبد الرّحمن [١٧]دست در كيسه كرد و دينارى ازآنجا برداشت و به اميرالمؤمنين داد.او بستد [١٨]و ازآنجا بيامد تا به بازار چيزى خرد،مقداد اسود را ديد-جالسا على