روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٦٠ - ترجمه

گفتند:يا محمّد!او را پدرى [١]شناسى؟رسول-عليه السلام-گفت:او نه از نكاح زاد تا او را پدر باشد.گفتند [٢]:هيچ بنده مخلوق را ديدى كه نه از [٣]نكاح باشد و او را پدر نباشد،خداى تعالى اين آيت فرستاد: إِنَّ مَثَلَ عِيسىٰ عِنْدَ اللّٰهِ ،الى قوله: فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰاذِبِينَ [٤].

رسول-عليه السلام-ايشان را گفت:چون شما را [٥]قول من باور نمى‌كنيد [٦]و حجّت قبول نمى‌كنى،بيايى [٧]تا مباهله كنيم،كه خداى مرا خبر داد كه عذاب فرود آرد بر دروغزن.

با يكديگر نگريدند و گفتند:چه راى است [٨]؟گفتند:مهلت بايد خواستن تا فردا.گفتند:ما را مهلت ده تا فردا تا ما انديشه كنيم،آنگه برفتند و با هم بنشستند و راى زدند،اسقف،ايشان را گفت:اگر محمّد فردا آيد و عامّه صحابه را در قفا گرفته، از او هيچ انديشه مكنيد [٩]و با او مباهله كنيد [١٠]كه او برحق نيست،و اگر آيد و خاصّه فرزندان خود را و قرابات خود را آرد از مباهله او حذر كنيد.

چون بامداد بود و صحابه در مسجد جمع شدند و هركسى توقع كرد [١١]كه رسول -عليه السلام-او را حاضر كند،رسول گفت:مرا نفرموده‌اند الّا [١٢]خاصّگان خود را از زنان و مردان و كودكان آنجا برم،آنان را كه خداى تعالى به دعاى ايشان عذاب فرستد و عذاب صرف كند.

آنگه دست على گرفت [١٣]و حسن و حسين از پيش او مى‌رفتند [١٤]،و فاطمه-