روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٨ - ترجمه

خداوند آن صدقه به نزديك [١]ترازو [٢]آيد و حساب او برآرند [٣]و كفّه حسنات او از طاعت سبك باشد،آن مرد فروماند.حق‌تعالى آن صدقه او بيارد [٤]و در كفّه حسناتش نهد، كفّه گران‌بار شود و بر كفّه سيئات بچربد [٥]،بنده گويد:بار خدايا!اين طاعت گران چيست كه من خويشتن را نمى‌دانم طاعتى چنين [٦]!حق‌تعالى گويد:اين آن نيم‌خرماست كه تو فلان روز براى من به صدقه دادى [٧]،من اين را براى تو مى‌پروردم [٨]تا به وقت درماندگى تو را فريادرس باشد [٩].

وَ اللّٰهُ لاٰ يُحِبُّ كُلَّ كَفّٰارٍ أَثِيمٍ ،و خداى تعالى دوست ندارد هيچ كافرى را به تحريم ربا كه مستحل ربا بود.اثيم،اى مأثوم،بزهكارى كه مستعمل آن بود[پس] [١٠]به استحلال،كافر شود،[و] [١١]به استعمال،مأثوم [١٢].

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ ،قديم تعالى [١٣]چون ذكر آنان كرد كه ايشان ربا دهند و ربا خورند و حلال دارند و ذكر عقوبت ايشان كرد،در[مطابقه آن و] [١٤]مقابله آن ذكر مؤمنان كرد كه نماز به پاى دارند و زكات مال بدهند،ايشان را مزد و ثواب بود به نزديك خداى تعالى،و بر ايشان ترس و اندوه نبود[تا آن خير باشد ايشان را] [١٥]و از آن بليّت ايمن باشند [١٦].

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ذَرُوا مٰا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ،عطا و عكرمه گفتند:آيت در عبّاس عبد المطّلب آمد و عثمان عفان،و آن‌چنان [١٧]بود كه