الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٧ - فصل ذكر بيان احتجاج حضرت فاطمه بنت رسول ايزد تعالى و تبارك بر قوم در وقت منع ضياع فدك

و أهل ظلم روبرو گشته در طعن و حرب و در جدال و ضرب پايدار و برقرار بوده مع هذا منتظر و مترصّد حكم و أمر ما أهل البيت النّبوه بوديد كه بهر چه شما را مأمور گردانيم در انجام و انصرام آن سعى تمام نمائيد و أصلا و قطعا از پيش نبىّ المشكور دور نگشته همواره از حضور نبىّ ربّ غفور مهجور نميشد تا آنكه وحى اسلام بما داير و يا انجام شده خير و خوبى أيّام رسيد و رخنه شرك مشرك خاضع گشته ، و فوران كذب و دروغ ساكن و ضايع ، و نيران كفر منهدم و خاشع و دعوت هرج و مرج منحنى و راكع شد تا دين اسلام به غايت مستوثق و نظام و ملَّت حضرت سيّد الأنام فايق و انتظام يافته ليكن شما اختيار حيرت بعد از بيان و خفا بعد از اعلان و نكث عهد بعد از اقدام و اتيان بآن و اظهار شرك بعد از اسلام و ايمان نموديد بسيار بسيار قوم بديد .
آنگاه بضعه ء رسول الله صلَّى الله عليه و آله تلاوت اين آيه كلام الله در حال مخاطبه بأهل ضلال نمود : * ( أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَهَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَهُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَا لله أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْه إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * .
شيخ الجليل ثقة الاسلام أبو على الطَّبرسى رحمة الله عليه در تفسير مجمع البيان در معنى اين آيه : * ( أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ ) * الآيه . . .
چنين فرمود كه : الف از براى استفهام است و مراد از آن تخصيص و ايجاب مقاتل با جمعى است كه نقض عهدى كه با حضرت سيّد البشر كرده بودند نمودند .
امّا أجلَّه ء مفسّرين در تعيين ناقضين عهد خلاف كردند كه آيا كدام طايفه بودند بعضى گفتند كه : طايفه ء از يهود عاقبت نامحمود نقض عهد حضرت نبىّ