الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥١ - فصل ذكر بيان احتجاج حضرت فاطمه بنت رسول ايزد تعالى و تبارك بر قوم در وقت منع ضياع فدك

الله بن عثمان گفت : يا بنت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم پدر شما پيوسته بر مؤمنان بغايت مهربان و كريم و بىنهايت مشفق و رحيم بودى امّا بر كافران عذاب أليم و عقاب عظيم ميبود .
يا بنت سيّد البشر ما چون نظر بر حسب و نسب شما نمائيم بيقين شما را بنت سيّد المرسلين ميدانيم و آن حضرت را پدر نسوان ديگران ندانيم ، و مؤاخات كه پدر بزرگوار شما با على أليف و شوهر شما نمود مطلب نبىّ العجم و العرب اظهار عزّت و اعتبار على بود بر ساير أخيار و أبرار فلهذا على را اختيار نمود از جميع حميم و خويش و مساعد او فرمود در هر أمر عظيم نه از باقى أصحاب و قريش .
اى بنت سيّد الأنبياء شما را بدوستى و موالات نگيرد الَّا مؤمن سعيد و دشمنى اختيار نكند مگر شقىّ عنيد زيرا كه شما عزّت طيّبين و پسنديدگان منتجبين حضرت سيّد المرسلين براى ما بخير و خوبى دليل واضح و مستقيم و بسبيل جنّت ما را طريق لايح قويميد .
شما اى خير النّساء بضعه ء نبىّ الأنبياء در قول خود صادق و در وفور عقل و كمال از تمامى نسوان و رجال سابق و فايقيد هرگز شما مصدوده ء مرفوع از صدق و راستى و ممنوع و منزجر از حقّ خود نيستى آنچه فرمودى كه به خلاف رأى فيض اقتضاى حضرت رسول الله تعالى عمل نمودى حاشا و كلَّا و الله بخداى عالم قسم است كه ما هرگز تجاوز از قول و رأى صوابنماى رسول خداى تعالى ننموديم و در هيچ فعل بغير اذن و رخصت رسول عزّ و جلّ أمر نفرموديم زيرا كه مثل مشهور در ميان طوايف أنام است كه رئيس و رايد القوم هرگز با أهل و قوم خود دروغ نگويد و از براى ايشان بغير خير و خوبى نجويد