الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٤٢

تعالى در هنگام معراج بارتقا و استعلا بسوى سماء مخصوص فرمود بهيچ احدى از انبياء و رسولان اين نوع اشفاق و احسان ننمود و جميع رسل و انبياء را عزّ و جلّ براى حضرت خاتم الرسل در يك محل حاضر نمود آن اعيان بعد از حضور بشرف خدمت رسول آخر الزمان عالم و واقف و شاهد و عارف شدند برسالت آن حضرت بساير امم هر ملت كه بچه عنوان و كيفيت است و آن حضرت بر امر الله استعلام و استفهام نمود كه هر يك آن انبيا عليهم السّلام مرسول و محمول عزائم ايزد علام بچه كيفيت و نظام بودند از آيات و براهين بالتمام و همه انبيا و رسل رب العالمين اقرار بفضل سيد المرسلين و فضل اوصياى آن سرور و حجج او در زمين بعد از آن خلاصة النبيّين و فضل شيعه وصىّ او از مؤمنات و مؤمنين نمودند از آن جماعت كه تسليم امر و حكم اهل فضل گردند و فضل آن اعيان را بايشان مسلم داشتند و استكبار امر ايشان نمودند و حضرت پيغمبر واقف و عارف بود كه از امم انبياى سالفه كدام اطاعت و متابعت نمايند و كدام گروه اظهار عداوت و مخالفت فرمايند و بر جميع مقدمات مذكوره مطلع و مخبر بود و بر حال آنكه تغيير عهد و بيعت يا تقديم ديگر بر اوصياى آن حضرت يا تأخير كند عالم و واقف و شاهد و عارف بود خلاصه معنى كلام آن امام الانام آنست كه حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم چون عالم بجميع سوانح امور ازل و ابد است و هيچ امر از امور بر آن نبىّ ربّ غفور مخفى و مستور نيست يقين به حقايق احوال مخالف و مؤالف دين و آئين و مطيعين و محبّين ائمّه معصومين ( ع ) و مبغضين و مخالفين آن امناى ربّ العالمين عالم و مطلع خواهد بود چنانچه اكثر بلكه تمامى امور كه بعد از