الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٣٨

مطلب آن عاوى لعين زخارف دنيا و براى سمعه و ريا بود از آن او را هيچ نوع نفع و سود نبود همچنين نماز و صدقه ساير مخلوقين اصلا نفع بايشان نرساند الا آنكه هدايت بطريق بخوف حضرت رحيم الرّؤوف و ارشاد بسبيل نجات واهب العطيات يابد و حضرت واجب تعالى اين احسان و اعطا نسبت به جميع برايا نمود و قطع عذر عباد بوسيله ء ارسال رسل و بيان آيات و دلائل نمود چنانچه فرمود كه * ( لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى الله حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ) * و هرگز زمين را حضرت ارحم الراحمين خالى از عالم مرشد كه محتاج اليه امت باشد نگذارد تا او معلم مردم بسبيل نجات بود و اين جماعت تبعه ء هدات بحسب عدد بغايت كماند و حضرت ايزد تبارك و تعالى حقايق اين مقدمه را در امم انبياى پيشين واضح و مبيّن فرمود و آن طايفه را مثل از براى متأخرين گردانيد چنانچه فرمود كه : * ( وَما آمَنَ مَعَه إِلَّا قَلِيلٌ ) * ، و در حق قوم موسى ( ع ) كه ايمان بحضرت ايزد سبحان آوردند ميفرمايد كه : * ( وَمِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِه يَعْدِلُونَ ) * ، و در باب حوارى حضرت عيسى عليه التّحية و الثناء در وقتى كه آن حضرت بجميع بنى اسرائيل گفت كه : * ( مَنْ أَنْصارِي إِلَى الله قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ الله آمَنَّا بِالله وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ) * مطلب و مرام عيسى ( ع ) آن بود كه معلوم آن حضرت گردد كه كدام ايشان مستسلم و منقاد اهل فضل و كمال و ارباب معرفت و حالند مع هذا استكبار اوامر و حكم پروردگار خود ندارند هيچ احدى از بنى اسرائيل اجابت كلام آن نبى الجليل ننمود بغير جماعت حواريين كه از روى تعظيم تبجيل فرمودند :
كه ما انصار ايزد غفار و مطيع و مترصد حكم او در ساعت ليل و نهاريم بناء عليه حضرت قادر عالم آن طايفه محمودة العاقبه را لايق و سزاوار علم