الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٣٦
ربّ العزّت در حقّ ايشان ميفرمايد كه * ( الله يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ ) * الآيه بدان كه ملائكه كه مرتكب و متولى قبض ارواح بامر خالق الأشباح گردند دو گروهند ملائكه رحمت و ملائكه نقمت متوليان قبض ارواح اهل طاعت ملائك رحمتاند و متصدّيان قبض ارواح اهل معصيت ملائك نقمتاند و اين هر دو صف از ملائكه اعوان و انصار ملك الموتاند كه بامر و حكم آن ملك جليل القدر مرتكب و مصدر آن امر گردند و آنچه ازين دو طايفه ء ملايك سانح و صادر گردد به ملك الموت آن نسبت دهند فعل ايشان فعل ملك الموت است و فعل ملك الموت فعل و عمل حضرت حىّ الَّذي لا ينام و لا يموت زيرا كه حضرت ايزد مقدّس كه خالق نفس هر كس است قبض ارواح ايشان را بر دست هر كس كه خواهد مقرّر دارد و منع و عطا و ثواب و عقاب بيد حضرت مالك الرقاب است بهر كه خواهد دهد و كسى كه نخواهد منع نمايد و فعل امينان و متصديان امر و حكم حضرت قادر سبحان فعل ايشان است چنانچه در آن باب اشارت نمود * ( وَما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ الله ) * يعنى اراده و مشيت شما بغير اراده و خواهش الله تبارك و تعالى موجود و هويدا نشود و بمشيت كامله و ارادت شامله هر قصد و اراده كند بمجرّد تقدير من غير مهلة و تأخير تقدير يابد ، اما قول خداى تعالى : * ( وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ ) * الآيه ، و قول عزّ و جلّ : * ( وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى ) * اى زنديق هر كس كه اسم ايمان برو واقع شود سزاوار و حقيق نجات نيست بلكه او را نيز در مكان دركات و مقام سكناى ارباب غوات ساكن گردانند مگر آنكه ايمان با اهتدا و اقتفا بحضرات انبياء عليهم السّلام الله تعالى واقع شود كه اگر چنين باشد كه بمجرد اقرار بتوحيد بواسطه ء ايمان كافى بودى بايستى