الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٣٢
در بطن ماهى در ظلمت و سياهى محبوس گردانيد بنوعى كه در قرآن مذكور فرمود كه : * ( وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً ) * و حضرت عزّ و جلّ اظهار خطا و زلل انبياء نمود و اسامى آن اعيان را مذكور فرمود و نام آنكه جمعى را مغرور و مفتون يا خلق را ضال و اضلال نمود اصلا ذكر نفرمود يا بذكر كنيت آن جماعت از ذكر اسماى آنها اكتفا فرمود چنانچه درين آيات ميفرمايد : * ( وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي ) * اين ظالم كه اسم او مذكور نشد اسم انبيا بوسيله ارتكاب زلل مذكور و مشتهر شد آن ظالم كيست و نيز در قرآن يافتم كه حضرت قادر عالم ميفرمايد كه : * ( وَجاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ) * و در جاى ديگر ميفرمايد كه : * ( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ ) * و در محل ديگر فرمود :
كه * ( وَلَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ ) * در يك مرتبه مجىء را نسبت بذات مقدّس خود نمود ، و در مرتبه ء ديگر نسبت آمدن بخلايق فرمود كه به نزد ايزد معبود حاضر و مشهود گردند ، و نيز در قرآن يافتم كه خود خبر داد شايد در باب تبليغ احكام و آداب شرايع اسلام بساير انام طلب كند در هنگام انكار كفره ء لئام حال آنكه آن طايفه عبده اصنامند و در تمامى عمر خود در دار دنيا به پرستش آن اشتغال داشتند ، و نيز در كلام شما يافتم كه ميفرمايد : * ( ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ) * آن كدام نعمت است كه عباد را از حقيقت آن سؤال كند ، و در مكانى يافتم ميگويد كه * ( بَقِيَّتُ الله خَيْرٌ لَكُمْ ) * آن چه بقيت است كه ربّ العزّت امت را در آخرت از آن مسألت نمايد و در