الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣١٧ - ذكر بيان احتجاج حضرت امير المؤمنين على ( ع ) در خطب كه مؤدى فرمود از آنچه متعلق بتوحيد خداى مجيد و تنزيه او است

نيز شنيديم كه خلفاء انبياء اعلم امم زمان خود خواهند بود بايد كه تو نيز اعلم اين امت باشى ؟
ابو بكر گفت : هر چه خواهى سؤال نماى و جواب به توفيق ايزد متعال بشنو ، يهودى گفت : چون دعوى علم و كمال و دانائى و حال نمودى پس مرا از احوال قادر بيزوال خبر ده كه آيا در آسمان است يا در زمين ؟
ابو بكر بلا توقف و تدبر گفت : حضرت ايزد تعالى و تقدس در آسمان به روى عرش مقدس است ، في الفور يهودى گفت : پس زمين از حضرت رب العالمين خالى بود ، و نيز لازم است بعض مكان خالى از حضرت ايزد منان باشد ؟
ابو بكر گفت : اى يهود تيره سرانجام اين كلام بىانتظام تو مشابهت و مماثلت تمام بكلام زنادقه شام دارد از پيش من دور شو و الا مقهور و مقتول گردى ، آن يهود عاقبت وخام از آن مجلس و مقام مستهزئ و متعجب باسلام بيرون آمد و متوجه منزل و محل آرام خود گشت اتفاقا در راه بحضرت ولى الله رسيد آن امام انام از او پرسيد كه : يا يهودى آنچه سؤال نمودى جواب شنيدى و دانستى ؟
گفت : اى جوان جواب نشنيدم بلكه تهديد قتل و وعيد شنيدم حضرت امير المؤمنين على ( ع ) گفت : كه رب العالمين اين اين است يعنى كجا كجا است يعنى مكان از حضرت ايزد سبحان خالى نيست ليكن او را مكان و محل نيست و ذات كامل او ارفع و اجل و اتم و اكمل از آنست كه مكان و محل محتوى او گردد و او در جميع مكان بغير مماس است و مجاورت بهيچ مكان ندارد اما علم و توان واهب منان محيط بهمه محل و مكان او است هيچ مكان خالى از