الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٧٤ - ذكر بيان احتياج حضرت امير المؤمنين على ولى ايزد معبود بر ناكثين

يعنى وفا بر عهد لازمست ، چه اگر شما وفا بعهد من نمائيد من نيز وفا بعهد شما نمايم ، پس مراجعت شما بايد كه بسوى ما باشد اى معشر مردمان آل ابراهيم ( ع ) اهل كتاب و حكمت و ايمان و صاحب فصل الخطاب بودند چون حضرت بيچون براى ساير خلقان حقايق احوال ايشان را كما هو حقه بيان و عيان نمود ، مردمان رشگ و حسد بر آن برگزيدگان بردند بعضى ايمان آوردند و بعضى از او برگشتند ، چنانچه خداى عز و جل ذكر كرده از احوال آن در قرآن كه ميفرمايد :
* ( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِه وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْه وَكَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً ) * :
ما را آل ابراهيم ( ع ) دانيد در حق ما حسد كردند چنانچه در حق آباء عظام كرام ما حسد در سابق بردند ، و اول كسى كه حسد در حق او كردند حضرت آدم ( ع ) بود ، چون خداى عز و جل ذكره او را بيد قدرت ايجاد نمود و روح خود بمضمون : * ( وَنَفَخْتُ فِيه مِنْ رُوحِي ) * ، در او دميد و او را مسجود ملائكه خود گردانيد و تمامى اسماء مسميات را بآن حضرت تعليم فرمود ، و او را برگزيد و اختيار آن حضرت نمود از تمامى عالميان بواسطه همان شيطان بر آن مختار و مصطفى ايزد سبحان حسد فراوان برد و در باب سجده او اطاعت امر و حكم رحيم الرحمن ننمود ، لهذا از غاويان و خاسران گرديد ، و بعد از او قابيل بر هابيل حسد برد ، و آن پسنديده ء رب جليل را بواسطه ء حصول امانى و آمال نفس ذليل خود مقتول گردانيد ، و از خاسران گرديد .