تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٥ - شرح آيات

خود درباره طلاق راجع به اين امر تأكيد كرده است كه بايستى دو گواه بر آن حضور داشته باشند، و آن دو را جز عادل نخواسته است، و در كتابش درباره برگزيدن همسر سخنى از گواهان به ميان نياورده است، و شما در آن جا كه خدا گواهى را باطل كرده دو شاهد مى‌آوريد، و دو گواه را در آنجا كه خدا تأكيد كرده است باطل مى‌شماريد». [١٤] قرآن به آن باز مى‌گردد كه اهميّت تقوا را در اوضاع و احوال دشوار و ناراحت كننده مورد تأكيد قرار دهد و بيشتر در اين كار مقصود هموار شدن راه انسان براى پيروزى بر مشكلات و حل كردن آنها از طريق نيروى ايمان است كه مؤمن را بر حق ثابت نگاه مى‌دارد، و تقوا در حقيقت برنامه تكامل يافته‌اى است كه در آن راه حلّ هر دشوارى و بيرون آمدن از هر تنگنا، هر چند در ظاهر انگيزه‌اى براى يأس و نوميدى به نظر مى‌رسد، يافت مى‌شود.

«وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً- و هر كس كه از خدا بترسد و پرهيزگار باشد، براى او راه بيرون آمدنى (از مشكلات) فراهم مى‌آورد.» اين آيه كريمه پندارهاى بعضى از كسان را حاكى از آن كه پيروى شرع و قانون خدا و احكام او مدار آزادى شخص را تنگتر مى‌سازد، و سبب گرفتار شدن او به دشوارى و تنگى مى‌شود، نقض مى‌كند، هرگز چنين نيست ... بلكه آدمى، با پيروى از سنّتها و احكام خدا به هدفهاى خود مى‌رسد و از دشواريها خلاص مى‌شود و راه حلهاى خوب و وسايل بيرون آمدن از عسر و حرج را پيدا مى‌كند، و از آن روى چنين است كه سنتهاى خدا همچون راههاى هموار و روشنى است كه چون بر روى آنها حركت كند، به آسانى و بدون زحمت به هدفهاى خود مى‌رسد، و هر كس كه پرهيزگار و متقى باشد، در واقع از لغزيدن و دور افتادن از اين سنتها و گرفتار گمراهيها شدن كه همه سبب ضلال و دورى از اهداف او است، پرهيز كرده است.

بعضى چنين گمان مى‌كنند كه دزدى و چپاول و حيله‌گرى و نادرستى و ستمگرى/ ٦٣ و