تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥ - شرح آيات

وام دهيد، آن را براى شما دو برابر مى‌كند.»/ ٤٢ آيا مقصود از وام در اين جا چيست؟ بعضى گفته‌اند كه: مقصود از آن همان قرض دادن است، و بعضى ديگر: آن را هر انفاق به صورت عام يا انفاق مستحبّ دانسته‌اند. و هر چه باشد، براى هر يك از اينها آثار مباركى در زندگى فرد و جامعه وجود دارد، و همچنين داراى آثارى معنوى است كه با سرنوشت انسان در آخرت ارتباط پيدا مى‌كند، چه باعث آمرزش گناهان به اعتبار محسوب بودن در زمره حسنات كبيره است كه شفيع گناهان و زشتيها و بديهاى شخص مى‌شود.

«وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ‌- و شما را مى‌آمرزد، و خدا سپاسگزار بردبار است.» پس وام را به صورت مضاعف همراه با سپاسگزارى پس مى‌دهد و گناهان را با حلم و بردبارى خود مى‌آمرزد.

[١٨] و هر چه انفاق از شايبه ريا و شهرت و منّت گذاشتن و استكبار و چشم داشتن به مصالح مادّى پالوده‌تر باشد، به خدا نزديكتر است و براى نفس سودمندتر و پاكيزه كننده‌تر، و شايد به همين مناسبت باشد كه سوره با يادآورى نامهاى خدا پايان پذيرفته است

«عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ- داناى نهان و آشكار.» مى‌داند كه چه چيز انفاق شده، و به چه نيتى بوده است.

«الْعَزِيزُ- ارجمند و نيرومند.» كه به انفاق و يارى هيچ كس نيازمند نيست و خود گفته است تَوَلَّوْا وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ.

«الْحَكِيمُ‌- حكيم.» آن كسى كه به هر كس به اندازه فرمانبردارى و اخلاصش پاداش مى‌دهد، و نيز گناهكار را متناسب با گناهش كيفر مى‌دهد.

از خدا مى‌خواهيم كه ما را از جمله كسانى قرار دهد كه به اين حقايق بصيرت پيدا كرده‌اند تا از مغبونان و زيانبردگان نباشيم.