تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٧ - شرح آيات

چنان كه به او فرمان رسيده عمل كرده است يا نه، و آيا از كار بد و حرام بدان گونه كه نهى شده خوددارى ورزيده است يا نه. [٤٥] غير مأمون و بيمه نشده بودن عذاب بدان معنى نيست كه خدا به عدل رفتار نمى‌كند، بلكه بدان سبب است كه آدمى غير معصوم است، و تنها حق را در نظر گرفتن براى او دشوار است و كمتر كسان مى‌توانند چنين باشند. و امام صادق (ع) گفته است كه: «به نزد رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- آمدند و به او گفتند

سعد بن معاذ از دنيا رفت، پس رسول اللَّه (ص) از جاى برخاست و يارانش نيز با او برخاستند، پس به شستن و غسل دادن سعد فرمان داد و خود در آستانه در ايستاده بود، و چون او را حنوط دادند و كفن پوشاندند و براى بردن بر تخت نهادند، رسول اللَّه پا برهنه و بدون ردا در پى آن به راه افتاد و گاه طرف راست تخت را نگاه مى‌داشت و گاه طرف چپ آن را، تا به قبر رسيدند، پس رسول اللَّه (ص) به درون قبر فرود آمد و او را در لحد نهاد و خشت را بر آن قرار داد و پياپى مى‌گفت: مرا سنگى دهيد، مرا خاك مرطوب دهيد، و با آن ميان خشتها را مى‌پوشانيد، پس از اين كار بياسود و خاك بر آن ريخت و قبر درست شد، رسول اللَّه (ص) گفت

«مى‌دانم كه آن كهنه و فرسوده مى‌شود و خرابى به آن راه مى‌يابد، ولى خدا بنده‌اى را دوست دارد كه چون به انجام دادن كارى مى‌پردازد، آن را درست و محكم انجام دهد»، و چون خاك روى قبر صاف شد مادر سعد گفت: اى سعد! بهشت بر تو مبارك باد، پس رسول خدا (ص) گفت: اى أمّ سعد! ساكت باش، و از آنچه پروردگارت ممكن است انجام دهد به جزم سخن مگو، چه سعد را پيروزيى رسيده است. پس چون پيامبر (ص) و ديگران از سر قبر بازگشتند، به او گفتند: يا رسول اللَّه ما ديديم كه تو براى سعد كارى كردى كه براى هيچ كس ديگر چنان نكرده بودى، بى‌كفش و ردا در پى جنازه او روانه شدى، پس او (ص) گفت

فرشتگان بى‌كفش و ردا بودند و من به آنان تأسى كردم، گفتند: و گاه طرف‌