تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩ - شرح آيات
خدا.» بدان سبب كه خداى تعالى به هر چيز با نور هستى و استمرار مدد مىبخشد، و بدان سبب كه او سنتها را در آفريدگان وضع كرده و آنها را به قدرت و سلطه خود به جريان مىاندازد، و هيچ مصيبتى نيست كه در زمره اين سنّتها نبوده باشد، و او را ارادهاى نامحدود است كه هر چه مىخواهد بكند و آنچه را كه ارادهاش به آن تعلّق مىگيرد تغيير دهد. و چون مصيبتها به فرمان او مىرسد، و او ستوده و عادل و حكيم است، اين تغيير بىسبب و حكمتى صورت پذير نمىشود. و از حكمت و لطف او است كه در كتاب خود بيان كرده است كه چگونه انسان مىتواند خود را از مصيبت برهاند، ولى آدمى را چگونه امكان آن هست كه بدون ايمان آوردن به او از كتابش فايده برگيرد.
«وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ- و هر كه به خدا ايمان آورد، قلب او را هدايت خواهد كرد.» هدايت قلب را معانى گوناگون است كه آشكارترين آنها از اين قرار است
١- ايمان به خدا، و در پى آن شناختن اين كه او هر چه خواهد مىكند، و بر همه عالم استيلا دارد، و هيچ مصيبتى بدون پروانه او به كسى نمىرسد، همه از حقايقى است كه شناخت آنها آدمى را به آسمان تسليم به خداى عزّ و جلّ بالا مىبرد، و توانايى آن پيدا مىكند كه در راه حق، على رغم چالشها و دشواريها، ايستادگى نمايد. و بيان اين مطلب به عنوان مقدمه تمهيدى براى امر پس از آن به فرمانبردارى از رهبرى مكتبى است كه مؤمنان در اين راه با گونههاى مختلف فتنهها و مصائب رو به رو مىشوند، و در آن صورت كه مصيبتها سبب انحراف فراوان از راه راست مىشود، در مورد فرد مؤمن كارى جز افزودن به ايمان/ ٢٩ و تسليم او انجام نمىدهد.
مؤمن همچون طلا است كه هر چه بيشتر در معرض فتنه آتش قرار گيرد، صفا و خلوص بيشتر پيدا مىكند، بدان سبب كه مىداند كه جز به اذن او صورت وقوع پيدا نمىكند و جز به فرمان او از ميان نمىرود، و اين كه بهترين وسيله براى