تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٨ - اولا
از آن روى نگفت «جنات نعيم» كه الف و لام به كلمه معنايى گستردهتر مىدهد، و در آن صورت كه «نعيم» جزئى از آن را بيان مىكند، «النعيم» تمام معنى را كه متناسب با سياق آيه در موضوع اتراف است در برمىگيرد، و مؤمنان را از فتنههاى دنيا بالا مىبرد و در برابر ايشان افقى از نعمت را مىگشايد كه به حدى مكانى و زمانى محدود نمىشود و بدين گونه دنيا در نظر مؤمنان كوچك مىنمايد، و از اين كه چرا از آن محروم شدهاند ناراحت نمىشوند، بدان سبب كه آخرت خالص به آنان تعلق دارد، چنان كه خداوند متعال گفته است قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ، [٥٦] و از اين راه وضع در اذهان متقيان تعادل پيدا مىكند و متوجه مىشوند كه اگر در دنيا مالك چيزى از متاع آن نيستند، آخرت به صورت خالص به ايشان اختصاص دارد.
با بيان اين حقيقت كه بهشتها از آن پرهيزگاران است، قرآن آرزوهاى مجرمان را به اين كه در جزا با مؤمنان برابرند باطل مىكند، و اين آرزوها يكى از عوامل تكذيب رسالت از جانب مترفان است/ ٢٣٦ كه قرآن پس از اين به بحث درباره آن مىپردازد
اولا
آرزوهاى باطل درباره برابر بودن در پاداش با مؤمنان.
آيا نيكوكار و بدكار مىتوانند برابر با يكديگر باشند؟ هرگز ... هر عاقلى اين رأى را باطل مىداند.
«أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ- آيا ممكن است مسلمانان را همچون مجرمان قرار دهيم؟» مسلم كسى است كه خود را تسليم خدا كرده و به فرمانبردارى از اوامر او گردن نهاده است. پرسشى كه پيش مىآيد چنين است: چرا خدا مسلمانان را بر مجرمان در آيه مقدم داشته است در صورتى كه عكس آن به اعتبار سياق صورتى از
[٥٦] - الاعراف/ ٣٢.