آن را از ديگران پنهان نگاه دارند، بايد بدانند كه حقيقت در آينده آشكار مى‌شود، و در هنگام كيفر ديدن در برابر مردمان رسوا خواهند شد، در صورتى كه مؤمنان و رهبرى مكتبى را متهم به انحراف مى‌كنند و در آن مى‌كوشند كه با اين كار خود رأى عمومى را به جانب خود جلب كنند.

«فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌- پس به زودى خواهيد دانست كه چه كس در گمراهى آشكار است.» [٣٠] سياق قرآن سوره ملك را با برانگيختن ترس از خدا به پايان مى‌رساند و تأكيد مى‌كند كه او يگانه كسى است كه ملك به دست او و بر همه چيز توانا و رحمان است، و همگان را از آن بيم مى‌دهد كه او توانايى آن را دارد كه آب آنان را كه مايه زندگى ايشان است از ميان ببرد كه در آن صورت هيچ كس قادر بر آن نيست كه آب براى آنان فراهم آورد. آيا مى‌دانيد كه اگر خدا آبشان را تلخ سازد و به صورتى درآيد كه براى آشاميدن و كشاورزى شايستگى ندارد، امكانى براى جدا كردن اجزاء آن از يكديگر و شيرين ساختن آن نيست، يا اگر خورشيد چندان نزديك شود كه همه آبها را به صورت بخار درآورد، آيا امكان زندگى كردن بر روى زمين وجود خواهد داشت و آب را از كجا خواهند آورد؟

«قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً- بگو كه آيا ديديد كه اگر صبح كنيد و آب شما فرو رفته باشد.» غور به معنى قعر و عمق از هر چيز است، و غار الماء يعنى آب در ژرفناهاى زمين فرو رفت و پنهان شد كه ديگر دست مردمان به آن نمى‌رسد. و تحقق يافتن اين بيم دادن در محيطى كه قرآن در آن نازل شد (شبه جزيره عربستان) و آب بسيار گرانبها است، و در آن زمانها كه بشر هنوز به وسايل جستجوى و حفر چاههاى عميق دست نيافته بود، كارى بسيار عظيم به شمار مى‌رفت، و امروز و هميشه در نزد خردمندانى از مؤمنان كه پروردگار خود و قدرت مطلقه او را به خوبى مى‌شناسند، و پيوسته از او و سطوتش مى‌ترسند و پاسخ گفته/ ١٨٤ خداى تعالى را به خوبى مى‌دانند

«فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ‌- چه كس آب آشكار و روان براى شما خواهد