تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤ - شرح آيات
مخالف با رسالت او باشد، از قاعده خارج شده است، و بلكه در اندرون جان او محركى به وجود مىآورد كه او را در مسير حق و يگانه بندگى خداى واحد و شناخت او قرار مىدهد. اين يادآورى همچنين ما را به حقيقت مهم ديگرى رهبرى مىكند، و آن اين كه: آفرينش با هستى و سنتهاى حاكم بر آن در پيمودن مسير حق به مؤمن مدد مىرساند، بدان سبب كه در راه و هدف با آن تلاقى پيدا مىكند، و همين امر است كه پيروى از حق را آسان و ميسّر و پيروى از باطل را در دنيا و آخرت دشوار مىسازد، و به همين مضمون اخبارى رسيده است كه از جمله آنها اين گفته امام على- عليه السلام- است كه گفت: «كسى كه عدالت بر او تنگ آيد ستم بر او تنگتر خواهد آمد». [٢] [٢] و آدمى از خود مىپرسد كه: از كجا آمدم؟ و چه كس مرا آفريد؟ كه پاسخ دادن به اين/ ١٤ پرسشها اصول و خط سير مردمان را تعيين مىكند، و در نتيجه گروهى به هدايت راه مىيابند و گروهى ديگر گمراه مىشوند، و قرآن در اين جا ما را به پاسخ درست رهبرى مىكند تا به راه مستقيم در زندگى دسترس پيدا كنيم.
«هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ- او است كه شما را آفريد.» هستى شما نتيجه تصادف يا كار شريكان پندارى خدا نبوده است. آن فلسفههايى كه سبب گمراهى عقل بسيار كسان شده، امروز هم به اين گمراه كردن ادامه مىدهد. چون خدا آفريدگار است، شايسته ملك و ستايش و قدرت است، و با وجود اين در ميان مردمان كسانى را مىبينى كه به خدا كافرند و با وجود تجلّيات اسماء و آيات او در طبيعت و در ضمير و عقل انسان به اين كفر خود ادامه مىدهند.
«فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ- بعضى از شما كافرند و بعضى مؤمن.» به همان گونه كه اين گفته آزادى انسان را در گزينش راه و سرنوشت خود مورد تأكيد قرار مىدهد، دامنه طغيان كسانى را كه به آفريدگار خويش، به جاى
[٢] - بحار الانوار، ج ٤١، ص ١١٦.