تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٥ - معناى واژهها

جبرييل و مؤمنان صالح و فرشتگان پس از آن به يارى و پشتيبانى او برخاستند و ظهير يعنى ناصر و ياور او شدند.

و در كتاب «المصطلح الحديث» آمده است كه «تظاهر الناس تظاهرة» يعنى مردمان گرد هم فراهم آمدند و به كمك و معاونت با يكديگر پرداختند، چنان كه در المنجد آمده است، «استظهر به» يعنى از او طلب يارى كرد، و «الظّهرة» به معنى يارى و ياورى است.

٥ [مؤمنات قانتات‌]: و پاسخ آن است اين گفته خدا

وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ‌، و گفته او درباره مريم وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ‌ و شايد اين مؤيد رواياتى است كه مى‌گويد: «خداوند بهشت را از آن زن فرعون و مريم خواهد كرد».

[سائحات‌]: گفته‌اند كه معنى آن: زنان روزه‌دار است، و به قولى: زنان مجاهد، بنا بر حديث «سياحة امتى الجهاد- سياحت امت من جهاد است» و در حديث ديگرى آمده است: «جهاد زن شوهردارى خوب است».

١٠ [فخانتاهما]: خيانت و نفاق به يك معنى است، جز اين كه خيانت با در نظر داشتن عهد و امانت به كار مى‌رود، و نفاق به اعتبار دين، پس خيانت به معنى مخالفت كردن با حق است از طريق شكستن عهد در ضمير، و به كار بردن كلمه خيانت در فاحشه و كار زشت درست نيست، و قرآن هرگز خيانت را در فاحشه به كار نبرده است، و بنا بر اين گفتن اين كه خيانت در همسرى خبر از فاحشه مى‌دهد خطا است.